κοίτα ψηλά κι αγνάντευε

Οι φρουροί των αιθέρων

17 Μαρ, ’14

Pitsirikos

Εντυπωσίασαν τους Αθηναίους τα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας που έσκισαν τους ουρανούς της Αθήνας και έσπασαν το φράγμα του ήχου πάνω από τον Μπαϊρακτάρη. Τα μαχητικά αεροσκάφη προπονούνται για την μεγαλειώδη παρέλαση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Η διέλευση των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας έγινε σε άψογους σχηματισμούς και οι Αθηναίοι καμάρωναν τους φρουρούς των αιθέρων μας. Μόνο τους αιθέρες δεν μας έχουν πάρει ακόμα. Κρίμα που δεν είμαστε πουλιά.

Οι μπάτσοι κοιτούσαν με ζήλια τα μαχητικά αεροσκάφη γιατί οι περαστικοί θαύμαζαν τους πιλότους μας, ενώ, όταν βλέπουν μπάτσους, πιάνουν τα αρχίδια τους.

Δεν είναι γνωστό ακόμα αν το κόστος για τα καύσιμα των αεροσκαφών για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου θα το καλύψει ο Βαρδής Βαρδινογιάννης –όπως είχε γίνει την 28η Οκτωβρίου- ή αν τώρα είναι η σειρά του Λάτση.

Πάντως, αν δεν πληρώσουν τα καύσιμα αυτοί οι εθνικοί ευεργέτες, είμαι στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσω πως τα μαχητικά μας αεροσκάφη καίνε το πρωτογενές μας πλεόνασμα.

Είναι εντυπωσιακό πως είναι πια είδηση ότι πετάνε τα μαχητικά αεροσκάφη στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.

Τα χρόνια της «ευμάρειας», τότε που «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας», τα ΜΜΕ αναφέρονταν συνέχεια σε αναχαιτίσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο και οι τηλεδημοσιογράφοι υμνούσαν τους φρουρούς των αιθέρων μας.

Θα θυμάστε μάλλον κι εκείνο το βίντεο που είχε «διαρρεύσει», όπου ένας Έλληνας πιλότος είχε «κλειδώσει» έναν Τούρκο και έλεγε «θα τον ξεσκίσω τον μπινέ».

Φούσκωνε το έθνος από υπερηφάνεια.

Τι πλάκα που είχαμε. Εντελώς καθυστερημένοι. Και τότε και τώρα.

πηγή: pitsirikos

igloog

η κοσμάρα του....

θέλει να μιλήσει και δεν τον αφήνουν..

ενώ αν σε καλούσαν πάλι τίποτα φλώροι οννεδίτες από τα βουπού

για να κάνουν τις ΠΙ ΑΡ τους θα ήταν όλα μέλι γάλα, ε "επιτυχημένε" υπουργέ και επίτιμε καλεσμένε του χάρβαρντ?...

Γεωργιάδης: Ο Syriza of London πίσω από το επεισόδιο στο Imperial

17 Μαρ 2014

«Ο Syriza of London ήταν πίσω από το επεισόδιο στο Imperial» υποστηρίζει ο υπ. Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός αποδοκιμάστηκε από τους φοιτητές κατά την ομιλία του.

«Υπάρχει μια ομάδα Ελλήνων φοιτητών που σπουδάζουν στο Λονδίνο και μεταφέρουν την αθλιότητα στο εξωτερικό» είπε μιλώντας στο ΣΚΑΙ, ο Άδωνις Γεωργιάδης, προσθέτοντας: «Όλοι αυτοί ήταν 30 με 40 άτομα σε ένα ακροατήριο 250 ατόμων. Ένας μου φώναζε 'είσαι ηλίθιος', είσαι 'μπουμπούκας' και πουλάς βιβλία. Αυτά δεν κάνουν κακό στον Γεωργιάδη, κάνουν κακό στην Ελλάδα». «Στην Ελλάδα αν πήγαινα να τους μιλήσω σε αμφιθέατρο ελληνικού Πανεπιστήμιου θα με δέρνανε. Εκεί όμως κάνανε φασαρία στην αίθουσα και μετά έκαναν τις κότες γιατί θα είχαν να κάνουν με την αστυνομία που βρισκόταν στην είσοδο και θα είχαν κακά ξεμπερδέματα» πρόσθεσε.

 

Σε δηλώσεις του στον ρ/σ Βήμα Fm, υποστήριξε: «Αυτό που έγινε χθες, είναι ένα πολύ τυπικό παράδειγμα του τι υφιστάμεθα από μια ομάδα ανθρώπων που νομίζουν ότι έχουν το μόνο δικαίωμα να εκπροσωπούν αυτό που ονομάζεται Δημοκρατία στη χώρα μας. Το αρχικό βίντεο που ανέβηκε την ώρα που με βρίζανε, το ανάρτησε στο Διαδίκτυο κάποιος Κωνσταντίνος Χαλκιάς, ο οποίος ανήκει στην ομάδα Syriza of London και έχει κάνει ένα γκρουπ για φίλους του Αλέξη Τσίπρα στο Λονδίνο. Ποιοι προικισμένοι φοιτητές; Κανονικοί ΣΥΡΙΖΑίοι, πολιτικοί μου αντίπαλοι, δηλαδή, οι οποίοι επιλέγουν αυτό το είδος του τραμπουκισμού για να μην επιτρέψουν στους πολιτικούς τους αντιπάλους να μιλάνε και αυτό το προβάλλουν ως Δημοκρατία!».

 

Και πρόσθεσε: «Είναι και λίγο αστείο, Syriza of London. Έρχεσαι στο Σίτυ του Λονδίνου να κάνεις επανάσταση στον καπιταλισμό; Η Ν.Δ. είναι καπιταλιστικό κόμμα, δεν έχει πρόβλημα (στο Λονδίνο). Για φαντάσου, όμως, Ν.Δ. στην Αβάνα ή στην Κορέα… Να τα ξεκαθαρίσουμε: αν είσαι κομμουνιστής, δεν μπορείς να είσαι στο Σίτυ του Λονδίνου. Να πας στη Βόρεια Κορέα ή στην Αβάνα. Δεν μπορείς! Να το ξεκαθαρίσουμε ότι δεν γίνεται αυτό… Δεν είπα να έχει ή να μην έχει λεφτά. Να έχει λεφτά και να τα χαίρεται! Αλλά δεν μπορεί να μου πουλάει επανάσταση από το Σίτυ του Λονδίνου. Άμα του αρέσει ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, να πάει σε μια τέτοια χώρα. Να πάει σ' εκείνον τον τύπο που πήρε το 100% στη Βόρεια Κορέα και να απολαύσει τον σοσιαλισμό του. Όχι να μου το παίζει σοσιαλιστής από το Σίτυ…»

πηγή: tvxs

κορπορέϊτιον με ροζ, πράσινους και μπλου-νταρκ κόκκους

{δεξίωση επιδέξιων και αδέξιων δεξιών}

δεξιόστροφοι με φερετζέ

..ενίοτε ένα σακίδιο

Είναι αφέλεια πρώτου βαθμού να πιστεύει κανείς πως το Κέντρο είναι δυνατό να έχει κάποια έστω και μακρινή σχέση με κάποια έστω και δυσκαθόριστη Αριστερά.

Το Κέντρο είναι μια μετριοπαθής Δεξιά, που συγκεντρώνει λαπάδες πάσης φύσεως.

Προσωπικά, εγώ ο αριστερός, πάντα προτιμούσα την παραδοσιακή Δεξιά απ’το Κέντρο, που μπερδεύει διαρκώς τα πάντα, έτσι που κουνιέται συνέχεια σαν εκκρεμές μια προς τα δεξιά, μια προς τα αριστερά, για να ισορροπεί πάντα απ’τα δεξιά.

Βασίλης Ραφαηλίδης

η Δημοκρατία, η Βία και η Χαλκιδική που αντιστέκεται

           

Ουρανούπολη Χαλκιδικής 

χθες (15/3/14)

εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: Καταστολή και κοινωνικές αντιστάσεις.

Ι.Κούρτοβικ / Γ. Κατρούγκαλος

Peoples of Eurovisio RISE UP!

Το ΚΚΕ είναι εδώ και είναι έτη φωτός μπροστά!

αυτοί, ξέρουν..

Ποταμόκεμον

με το καινούριο σακίδιό του ο Σταύρος

θα σαρώσει στη νεολαία..

Ο Γιάννης Σμαραγδής νέος πρόεδρος του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (έπιασε τόπο η μαντινάδα)

ANAΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από ΤΑ ΝΕΑ: 12/03/2014 19:59 |

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής

Νέος Πρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διορίστηκε με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνου Παναγιωτόπουλου ο σκηνοθέτης και μέχρι τώρα αντιπρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ, Γιάννης Σμαραγδής.

Oπως είναι γνωστό, ο προηγούμενος πρόεδρος, ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, είχε παραιτηθεί από τη θέση του, επικαλούμενος τις ανάγκες του προεκλογικού του αγώνα.

Ο Σμαραγδής έχει στο ενεργητικό του ορισμένες από τις πιο πολυδιαφημισμένες διεθνείς συμπαραγωγές - από το «Καβάφης» και το «Ελ Γκρέκο» ως το «Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι» - φιλμ στα οποία έπαιξαν σπουδαίοι έλληνες και ξένοι ηθοποιοί.

Είναι επίσης γνωστή η καλή του σχέση με το πρωθυπουργικό περιβάλλον. Το περασμένο καλοκαίρι μάλιστα είχε κάνει αίσθηση η πρωτοβουλία του να απαγγείλει μαντινάδα προς τον Αντώνη Σαμαρά κατά τη διάρκεια κοινής τους παρουσίας σε εκδήλωση στην Πύλο.

ο δυϊκός θεός

            

ο εσωτερικός εχθρός

και σύντομα στο στομάχι μας

Χημική Μεσόγειος

Posted on 8 Μαρτίου, 2014 από μανικακος

Κυριακή 9 Μαρτίου στις 12:00 στο εμπορικό λιμάνι της Σούδας παγκρήτια συγκέντρωση – πορεία ενάντια στα χημικά του πολέμου. – See more at: http://www.tokaravani.gr/event/pagkritia-sigkentrosi-poria-enantia-sta-chimika-tou-polemou/#sthash.KYmyg1rE.dpuf

Κυριακή 9 Μαρτίου στις 12:00 στο εμπορικό λιμάνι της Σούδας

παγκρήτια συγκέντρωση – πορεία ενάντια στα χημικά του πολέμου.

 Η Μεσόγειος δείχνει το μέλλον που επιφυλάσσει

η κυριαρχία στο περιβάλλον και την ανθρωπότητα

 

*κείμενο της κατάληψης Rosa Nera, Χανιά

"αξιοποίηση" με lamda κεφαλαίο

«Ελληνικό» με ένα Lamda

ΤΟ ΦΙΛΕΤΟ ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΛΑΤΣΗ

«Δεν το βλέπει ο ελληνικός λαός ότι αυτό είναι ο ορισμός της διαπλοκής; Κάποιοι μοιράζουν τα... ιμάτια της ελληνικής οικονομίας».

«Δεν μπορεί να λέμε ότι υπάρχει μόνο ένας στον πλανήτη που ενδιαφέρεται για το καλύτερο «φιλέτο» της Ανατολικής Μεσογείου». Πολιτικές αντιδράσεις πυροδοτεί η υπόθεση του διαγωνισμού για την «αξιοποίηση» του Ελληνικού, που ξεκίνησε με εννέα υποψήφιους-ενδιαφερόμενους για να καταλήξει με μία δεσμευτική προσφορά, αυτή της Lamda Development -συμφερόντων Ομίλου Λάτση.

 

Τόσο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σταύρος Κοντονής (αριστερά) όσο και ο ευρωβουλευτής της Δράσης Θεόδωρος Σκυλακάκης εξαπέλυσαν πυρά κατά του διαγωνισμού.

Τόσο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σταύρος Κοντονής όσο και ο ευρωβουλευτής της Δράσης Θεόδωρος Σκυλακάκης εξαπέλυσαν πυρά κατά του διαγωνισμού. Μάλιστα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (μιλώντας στον Real fm) ανέφερε συγκεκριμένα πως «αυτό είναι διαπλοκή. Αυτός είναι ο ορισμός της διαπλοκής».

Σύμφωνα με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, «το "φιλέτο" του Ελληνικού, που τέτοιο κομμάτι δεν υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, το διεκδικεί ένας, ενώ υπήρχαν δέκα -αρχικά- ενδιαφερόμενοι. Δεν το βλέπει ο ελληνικός λαός ότι αυτό είναι ο ορισμός της διαπλοκής;». «Κάποιοι μοιράζουν τα... ιμάτια της ελληνικής οικονομίας, η οποία είναι σταυρωμένη αυτή την ώρα», πρόσθεσε.

Ο πρόεδρος της Δράσης υποστηρίζει πως «είναι αδιανόητο το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο της χώρας να φύγει με μια προσφορά σαν να μην υπάρχουν επενδυτές».

«Δεν μπορεί να λέμε ότι υπάρχουν επενδυτές για να αγοράσουν, πιθανόν μέσα στο χρόνο, ελληνικά ομόλογα και υπάρχει μόνο ένας στον πλανήτη που ενδιαφέρεται για το καλύτερο "φιλέτο" της Ανατολικής Μεσογείου», τόνισε ο κ. Σκυλακάκης και επισήμανε:

«Ας κάνει ένα δεύτερο διαγωνισμό η κυβέρνηση, εάν το τίμημα δεν είναι πάρα πολύ υψηλό. Θα πάρει μερικούς μήνες. Αν μη τι άλλο, θα μπορέσει να δώσει το Ελληνικό μετά την τακτοποίηση του ελληνικού χρέους -που θα γίνει υποτίθεται τους επόμενους μήνες-, κάτι που θα αυξήσει δραματικά το τίμημα».

Αλλά και ο Θανάσης Παφίλης (ΚΚΕ, υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής) τόνισε ότι «θα δίναμε μάχη και θα προσπαθούσαμε να ανατρέψουμε και δεν θα υπογράφαμε, ούτε θα δίναμε έγκριση, στην ιδιωτικοποίηση, παραδείγματος χάρη, τη γενική του παραλιακού μετώπου που θα δημιουργήσει κατάσταση για να κερδίσουν κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι και ο λαός, σε τελική ανάλυση, ούτε μπάνιο δεν θα μπορεί να κάνει». «Μιλάω για το Ελληνικό, τον Αστέρα Βουλιαγμένης και όχι μόνο», πρόσθεσε.

Στο πώς δόθηκε στην... εκπνοή η έκταση του πρώην αεροδρομίου στη Lamda Developemnt είχε αναφερθεί (και) στις 2 Μαρτίου η «Κ.Ε.» (Ελληνικό - ένα φιλέτο για τον κύριο Λάτση, ρεπορτάζ της Ντίνας Καράτζιου). Η «Κ.Ε.» επανήλθε (9/3) με τον εύγλωττο τίτλο «Ελληνικό - διαγωνισμός για έναν, τον Λάτση», θυμίζοντας όλη την επίμαχη 5ετία από τα έργα και ημέρες Γ. Παπανδρέου - Χ. Αθεμπίγιο - Γ. Παπακωνσταντίνου μέχρι τη διοίκηση Κ. Μητρόπουλου στο ΤΑΙΠΕΔ και την κατάληξη στη Lamda Development.

Μ. ΓΕΛΑΝΤΑΛΙΣ

 

πηγή: enet

bir yerde Atina*

  

*κάπου στην Αθήνα

ύποπτη σιγή

μπολιασμένοι μέχρι το κόκκαλο

Το μπόλι του ανθρώπου

Posted on March 12, 2014

Γιάννης Μακριδάκης

Αυτές τις μέρες νιώθω σαν θεός, όπως είναι δηλαδή φτιαγμένος για να νιώθει ο άνθρωπος. Ως διοργανωτής και συντονιστής των συνεργατών του, των άλλων πλασμάτων, που όλοι μαζί ισότιμα αποτελούν το Οικοσύστημα. Νιώθω έτσι επειδή όλη μέρα μπολιάζω δέντρα και φτιάχνω νέες ζωές πάνω σε παλιές, ήμερες πάνω σε άγριες. Είναι το μπόλιασμα μια επέμβαση από τις μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού που είναι συμβατές με την θεωρία της μη επέμβασης επί της γης διότι είναι ανεπαίσθητη ουσιαστικά αλλά έχει αντιστρόφως ανάλογα ευεργετικά αποτελέσματα ως προς την παραγωγή τροφής για όλα τα πλάσματα.

Το μπόλιασμα γίνεται με δυο τρόπους. Με μάτι και με πένα ή καλέμι. Το μάτι το χώνει ο άνθρωπος σε μια σχισμή σχήματος Τ, ανάποδου κατά προτίμηση, την οποία κάνει επί του άγριου κλάδου και εκεί το δένει σφιχτά με χόρτο για να κλείσει η πληγή και να απορροφηθεί, και την πένα ή καλέμι την χώνει σε μια τομή στην κορυφή του άγριου κλάδου αφού πρώτα τον έχει κόψει με πριόνι και την καλύπτει κατόπιν με σακουλάκια πλαστικά και χάρτινα για να την προφυλάξει απ’ τους καιρούς. Το μάτι μεγαλώνει μέσα στον φλοιό και γίνεται ένα με το άγριο δέντρο οπότε είναι περισσότερο ανθεκτικό από την πένα, η οποία φαίνεται πάντα ως μέλος πρόσθετο και ξένο πάνω στο άγριο υποκείμενο και μπορεί να την σπάσει ο αγέρας και λοιπά. Επίσης πολλές φορές ο μπολιαστής βάζει το μάτι εξαρχής στο άγριο δεντράκι, όταν αυτό είναι ακόμη μικρό, δύο τριών χρόνων και έτσι μεγαλώνει απευθείας με το μπόλι μέσα του ως ήμερο πια, με μόνο τη ρίζα του άγρια κι ένα μικρό, απειροελάχιστο όσο το δέντρο μεγαλώνει, κομμάτι στη βάση του κορμού του.

Ας μεταφερθούμε τώρα από το οικοσύστημα στο σύστημα και από τον άνθρωπο θεό και συντονιστή των πλασμάτων, στον ιδιώτη καταναλωτή υποχείριο των λεγόμενων Αγορών, δηλαδή του εαυτού του.

Ο άνθρωπος γεννιέται φυσικά και από σπόρο, οπότε είναι το άγριο υποκείμενο επί του οποίου η οικογένεια, η εκπαίδευση, το σύστημα δηλαδή όλων των προηγούμενων από αυτόν ανθρώπων μπολιάζουν πάνω του τον ιδιώτη καταναλωτή, που είναι η ήμερη ποικιλία, η συστημική και απόλυτα αποδεκτή από τις αγορές ως πιο προσοδοφόρα. Αλλιώς κυκλοφορεί το χρήμα ένας καταναλωτής κι αλλιώς ένας αγριάνθρωπος. Άλλους τζίρους κάνει ο ένας δουλεύοντας, ψωνίζοντας, καταναλώνοντας, ασθενώντας και πεθαίνοντας και άλλους ο άλλος ζώντας φυσικά έως τον υγιή του θάνατο.

ένας άθλιος διαχειριστής μιας άθλιας πολιτικής

Υγεία: Μπάχαλο και ληστεία

«Από τις διατάξεις του προτεινόμενου νομοσχεδίου επέρχονται οικονομικές μεταβολές στους προϋπολογισμούς του ΕΟΠΥΥ, των νοσοκομείων του ΕΣΥ, των ΔΥΠε, καθώς και του κρατικού προϋπολογισμού. Τα νέα οικονομικά αποτελέσματα επί των ανωτέρω προϋπολογισμών, συνολικά, εντοπίζονται στα εξής:

1. Ετήσια δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού, από την ένταξη του ιατρικού/οδοντιατρικού προσωπικού του ΕΟΠΥΥ σε θέσεις κλάδου ιατρών/οδοντιάτρων του ΕΣΥ και την καταβολή των αποδοχών που προβλέπονται για τον κλάδο αυτόν. Το ύψος της δαπάνης αυτής εκτιμάται στο ποσό των 63.000.000 ευρώ περίπου, εφόσον στο νέο εργασιακό και μισθολογικό καθεστώς ενταχθεί το σύνολο των ιατρών των Μονάδων Υγείας του ΕΟΠΥΥ (5.000 περίπου). Στην περίπτωση, όμως, που ενταχθούν 3.300 ιατροί, το οικονομικό αποτέλεσμα θα είναι ουδέτερο, αφού οι αυξημένες μηνιαίες αποδοχές αυτών αντιρροπούνται από τη διακοπή της μισθοδοσίας όσων δεν αποδεχθούν τις νέες θέσεις (οι οποίες καταργούνται), ενώ σε περίπτωση ένταξης μικρότερου αριθμού ιατρών θα υπάρξει εξοικονόμηση».

Τα παραπάνω αναφέρονταν στην Ειδική Εκθεση (άρθρο 75 παρ. 3 του Συντάγματος) που συνόδευε το νομοσχέδιο για την ίδρυση του ΠΕΔΥ και τη δήμευση της περιουσίας του ΕΟΠΥΥ (του ΙΚΑ για την ακρίβεια) με τη μετατροπή του σε ασφαλιστική εταιρία ιδιωτικού τύπου. Δυο βδομάδες μετά την ψήφιση του νόμου, το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό: μόλις 2.319 γιατροί του ΕΟΠΥΥ (από τους 4.998) έκαναν δήλωση πρόσληψης στο ΠΕΔΥ. Ο αριθμός μπορεί τελικά να είναι ακόμη μικρότερος, γιατί αρκετοί γιατροί (περίπου 200 κατά το υπουργείο Υγείας, περίπου 400 κατά συνδικαλιστές του ΠΙΣ) έχουν ανακαλέσει την αίτησή τους. Οι υπόλοιποι, η μεγάλη πλειοψηφία, προτίμησαν να διατηρήσουν τα ιδιωτικά τους ιατρεία και να εργάζονται πλέον ως ιδιώτες συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Επομένως, ο προϋπολογισμός της Γενικής Κυβέρνησης όχι μόνο δε θα επιβαρυνθεί, αλλά θα έχει μεγάλη μείωση δαπάνης.

Ο πρώτος στόχος, επομένως, επιτεύχθηκε. Ο Γεωργιάδης δήλωσε πρόσφατα στα συνδικαλιστικά όργανα των γιατρών ότι το ΠΕΔΥ μπορεί να λειτουργήσει με 3.000 γιατρούς, έναντι των 5.000 που είχε ο ΕΟΠΥΥ! Και να σκεφτούμε ότι υποτίθεται πως προσανατολίζονται σε 24ωρη λειτουργία των Κέντρων Υγείας, όπως αναφέρεται και στα ευχολόγια του νέου νόμου! Με τους μισούς γιατρούς όχι 24ωρη λειτουργία δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά ούτε λειτουργία σε μία βάρδια.

Αν ανοίξουν τα πολυϊατρεία στις 20 Μάη, όπως προβλέπεται από το νόμο, αυτά θα είναι γυμνά από γιατρούς και η ταλαιπωρία των ασθενών θα είναι αφόρητη, ενώ βασικές ειδικότητες θα λείπουν. Στόχος της κυβέρνησης είναι να προσλάβει κάποιους επίκουρους (που «κοστίζουν» λιγότερο), αλλά κανένας δεν μπορεί να πει πόσους θα προσλάβουν και πότε θα τους προσλάβουν. Κάθε μέρα γίνεται διαρροή από την Αριστοτέλους ότι η προκήρυξη θέσεων επικουρικών «ίσως γίνει και σήμερα», όμως μέχρι την Πέμπτη που κλείνει η ύλη της «Κ» καμιά προκήρυξη δεν έχει γίνει.

Με τα Κέντρα Υγείας, όποτε κι αν ανοίξουν, απελπιστικά υποστελεχωμένα, οι ασθενείς θα σπρώχνονται προς τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και η σημερινή κατάσταση μπάχαλου και ασφυξίας, που υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινή, μόνο για ένα μήνα, θα συνεχιστεί και θα γίνει μόνιμη.

"αριστερο"χαλητά

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά

έλα πάρε και τούτα

μικρά μικρά σου τα 'δωσα

μεγάλα φέρε μου τα.

Μεγάλα σαν ψηλά βουνά

ψηλά σαν τον antoni_

να με αποκαλούν αριστερό

κι ας κάνω το παγώνι....

θα τον ρωτήσουμε

ο "επιτυχημένος"

Υπουργός Υγείας για το χαρτί Υγείας

{καμία συγγένεια, απλή συνωνυμία}

στην κοιλάδα των δακρύων

Η Ουκρανία και η Αριστερά

March 8, 2014

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Τα δραµατικά γεγονότα στην Ουκρανία εξελίσσονται στην πιο επικίνδυνη διεθνή κρίση µετά το τέλος του Ψυχρού Πολέµου, ίσως και µετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα, το 1962. Κάθε προοδευτικός άνθρωπος δεν µπορεί παρά να εξοργίζεται βλέποντας να βγαίνουν από τα ντουλάπια της Ιστορίας βρικόλακες του προηγούµενου αιώνα, µε φανατικούς εθνικιστές και ορκισµένους νεοναζί να αναλαµβάνουν καίριες κυβερνητικές θέσεις σε µια χώρα 45 εκατ. ανθρώπων, στην καρδιά της Ευρώπης. Έναν ακριβώς αιώνα µετά την έναρξη του Α΄ Παγκοσµίου Πολέµου, ο κόσµος µοιάζει να παλινδροµεί στην εποχή της λυσσαλέας, κυνικής σύγκρουσης µεγάλων ιµπεριαλιστικών αυτοκρατοριών, που ποδοπατούν λαούς ολόκληρους όπως τα µανιασµένα βουβάλια λιώνουν στους βάλτους τα βατράχια.

Μια αριστερή θεώρηση των γεγονότων που εκτυλίσσονται µε κινηµατογραφική ταχύτητα στην Ουκρανία οφείλει να έχει σηµείο εκκίνησης την ανάλυση των ταξικών δυνάµεων που συγκρούονται. Ο παράγοντας που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κρίση του καθεστώτος Γιανουκόβιτς –και ελάχιστα έχει προβληθεί από µια δηµοσιογραφία που περιορίζεται κατά κανόνα στο επίπεδο της γεωπολιτικής– ήταν η διεθνής οικονοµική κρίση του 2008-2012. Αυτός ο πλανητικών διαστάσεων «σεισµός», µπορεί να είχε επίκεντρο τη Γουόλ Στριτ, αλλά έπληξε µε ιδιαίτερη καταστροφική δύναµη τις πιο ευάλωτες «κατασκευές» που βρήκε στο διάβα του. Η Ουκρανία –όπως και η Ελλάδα, και οι χώρες της «Αραβικής Άνοιξης»– ήταν µια από αυτές: το κατά κεφαλήν εθνικό εισόδηµα της χώρας σήµερα δεν φτάνει ούτε το 50% του 1990, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για τη Ρωσία και το Καζακστάν κυµαίνονται στο 130% και 250% αντίστοιχα. Η δηµογραφική της αιµορραγία είναι ακατάσχετη, καθώς έχει χάσει το 10% του πληθυσµού της την τελευταία δεκαετία.

Ο καθοριστικός παράγοντας που εξηγεί τον εγκλωβισµό της µεγάλης αυτής χώρας στην κοιλάδα των δακρύων είναι η αποπνικτική κυριαρχία των ολιγαρχών στην οικονοµική και πολιτική ζωή. Βεβαίως, και η Ρωσία έχει τους ολιγάρχες της. Ωστόσο εκεί ο Βλαντίµιρ Πούτιν στέρησε τους ολιγάρχες του από κάθε πολιτική δύναµη, υποτάσσοντάς τους στην ισχύ του συλλογικού καπιταλιστή, του ρωσικού κράτους, και αναβιώνοντας τη µυθολογία του τσάρου-προστάτη του λαού, που δεν διστάζει να «αποκεφαλίσει» τους βογιάρους. Αντίθετα, στην Ουκρανία οι πολιτικοί είτε είναι ολιγάρχες οι ίδιοι –όπως η αδίστακτη Τιµοσένκο, η οποία πήγε φυλακή για σκανδαλώδη συµφωνία γύρω από το φυσικό αέριο, που ευνόησε την ίδια και τη… Ρωσία– είτε αποτελούν µαριονέτες των ολιγαρχών, που λεηλατούν τον κοινωνικό πλούτο.

Η κρίση και η συνακόλουθη εξασθένιση των δηµόσιων οικονοµικών της Ουκρανίας ανάγκασε τον Γιανουκόβιτς να αναζητήσει οικονοµική στήριξη στο εξωτερικό, για να έρθει αντιµέτωπος µε το επώδυνο δίληµµα: εµπορική σύνδεση µε την ΕΕ υπό τον όρο «διαρθρωτικών µεταρρυθµίσεων» ή µε την Ευρασιατική Ένωση του Πούτιν, ο οποίος είχε την πολυτέλεια να του προσφέρει φθηνό φυσικό αέριο και δάνεια χωρίς επώδυνους όρους; Αρχικά, οι περισσότεροι και ισχυρότεροι ολιγάρχες στήριξαν τον Γιανουκόβιτς στη ρωσική επιλογή του, αφενός µεν γιατί φοβούνταν τον ανταγωνισµό των ισχυρότερων ευρωπαϊκών οικονοµικών, αφετέρου δε γιατί ένιωθαν ότι θα κινδύνευαν οι µυθώδεις περιουσίες τους, µε τη βρόµικη προϊστορία. Σε πρώτη φάση, η σύγκρουση στο Μαϊντάν ήταν ανάµεσα στο µπλοκ των ολιγαρχών και στη µικρή και µεσαία αστική τάξη, η οποία ήλπιζε ότι, µέσω της συµφωνίας µε την ΕΕ. θα αποκτούσε περισσότερες δυνατότητες κοινωνικής εξέλιξης.

Όσο για την ουκρανική εργατική τάξη, αυτή έµεινε σε µεγάλο βαθµό έξω από τη σύγκρουση των δύο στρατοπέδων, νιώθοντας- και δικαιολογηµένα- ότι είχε µπροστά της τον γκρεµό των ολιγαρχών και πίσω το ρέµα του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου. Στο πολιτικό επίπεδο δεν υπήρχε καµία αξιόπιστη και ισχυρή δύναµη να εκφράσει µε ανεξάρτητο τρόπο τα συµφέροντα και τις αγωνίες της. Το Κοµµουνιστικό Κόµµα του Πιοτρ Σιµονένκο, το οποίο είχε αποσπάσει το 13,2% στις τελευταίες εκλογές, δεν ενέπνεε εµπιστοσύνη στα λαϊκά στρώµατα – και όχι µόνο λόγω της ταύτισής του µε το σταλινισµό-µπρεζνιεφισµό. Ως το µεγαλύτερο κόµµα της χώρας για ένα διάστηµα, µετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, είχε στηρίξει τις πειρατικές ιδιωτικοποιήσεις, ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια λειτουργούσε ως η αριστερή πτέρυγα του κυβερνητικού µπλοκ, υπό τον Γιανουκόβιτς, έστω κι αν δεν είχε υπουργούς.

Η εσωτερική δυναµική της σύγκρουσης διαπλέκεται άµεσα µε την εθνική και τη γεωπολιτική. Η Ουκρανία ήταν πάντα µια περιοχή –ως ανεξάρτητη χώρα υφίσταται µόνο µετά την κατάρρευση της ΕΣΣ∆– µε ιδιαίτερα ασθενή εθνική ταυτότητα και έντονο διχασµό ανάµεσα στις δυτικές περιοχές, που αποτελούσαν στο παρελθόν τµήµα της Αυστοουγγρικής Αυτοκρατορίας και τις ανατολικές, που ήταν ενσωµατωµένες στη Ρωσική. Αυτό το χαρακτήρα, του διαφιλονικούµενου τρόπαιου µεταξύ ∆ύσης και Ρωσίας, τον διατήρησε και µετά το 1990. Η προσπάθεια της Αµερικής να εντάξει την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ αποτελούσε κεντρικό στόχο της Πορτοκαλιάς Επανάστασης του 2004, που χρηµατοδοτήθηκε γενναιόδωρα από το Ίδρυµα Σόρος.

Στην προσπάθειά τους να εκβιάσουν τη γεωπολιτική στροφή της Ουκρανίας, οι ∆υτικοί δεν δίστασαν αυτή τη φορά να χρησιµοποιήσουν τις πιο ακραίες εθνικιστικές, ακροδεξιές ακόµη φιλοναζιστικές δυνάµεις, όπως το κόµµα Σβοµπόντα (πρώην Εθνικοσιαλιστικό) και ο διαβόητος ∆εξιός Τοµέας. Όπως αποκαλύφθηκε την περασµένη Τετάρτη, ο εσθονός υπουργός Εξωτερικών Ούρµας Πάετ είχε ενηµερώσει ήδη από τις 25 Φεβουαρίου την υπεύθυνη εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάθριν Άστον ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που προκάλεσαν την αιµατοχυσία στο Κίεβο δεν ήταν άνθρωποι του Γιανουκόβιτς αλλά έµµισθα όργανα των πιο ακραίων στοιχείων της αντιπολίτευσης. Από τις γραµµές αυτών των στοιχείων προέρχονται κεντρικά στελέχη της νέας κυβέρνησης, όπως ο επικεφαλής του Εθνικού Συµβουλίου Ασφαλείας και ο υπαρχηγός του. Εκείνοι όµως που βάζουν τη σφραγίδα τους στη νέα κυβέρνηση είναι και πάλι οι ολιγάρχες, που άλλαξαν άλογο βλέποντας προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα, άδειασαν τον Γιανουκόβιτς και έβαλαν τους βουλευτές-µαριονέτες τους να στηρίξουν το νέο καθεστώς.

Η κυριαρχία των πιο επιθετικών στοιχείων της ουκρανικής κλεπτοκρατίας, του αντιρωσικού εθνικισµού και των ανδρείκελων του δυτικού ιµπεριαλισµού θορύβησε έντονα τις ανατολικές και νότιες περιοχές της χώρας, όπου είναι έντονη ή και καθοριστική η παρουσία των Ρωσόφωνων και συγκεντρώνεται σχεδόν το σύνολο της βιοµηχανικής εργατικής τάξης. Η τελευταία βάσιµα ανησυχεί ότι θα υποστεί τον διπλό ζυγό, τον ταξικό ζυγό της ολιγαρχίας και τον εθνικό ζυγό των ρωσοφάγων, που έσπευσαν από την πρώτη στιγµή να καταργήσουν τις µειονοτικές γλώσσες. Σ’ αυτό το φόντο, δεν ήταν δύσκολο για τον Βλαντίµιρ Πούτιν να αποκτήσει λαϊκό έρεισµα –όχι µόνο στην Κριµαία αλλά και στις µεγάλες πόλεις της Ανατολικής και Νότιας Ουκρανίας, όπως το Χάρκοβο, το Ντονέτσκ και η Οδησσός– και να δηµιουργήσει νέα δεδοµένα µε την επέµβαση των ρωσικών δυνάµεων.

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραµµές η κατάσταση ήταν πολύ ρευστή ώστε να διακινδυνεύσει κανείς κατηγορηµατικές προβλέψεις. Το ενδεχόµενο στρατιωτικής σύρραξης φαινόταν πάντως το λιγότερο πιθανό. Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι στόχος της Μόσχας δεν είναι µια ανοιχτή διάσπαση της Ουκρανίας και η προσάρτηση του σηµαντικότερου τµήµατός της, αλλά ένας κατ’ ανάγκη προσωρινός συµβιβασµός µε τη ∆ύση, µε την ανάδειξη κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», την επιβολή ενός οµοσπονδιακού µοντέλου µε µεγάλες αρµοδιότητες στις αυτόνοµες περιοχές και την αποτροπή της ένταξής της στο ΝΑΤΟ. Σε κάθε περίπτωση, το δράµα του ουκρανικού λαού απέχει πολύ από το τέλος του. Μόνο µια ριζική αλλαγή του συσχετισµού δυνάµεων υπέρ του κόσµου της εργασίας και εναντίον του ιµπεριαλισµού, στην Ουκρανία, στην Ευρώπη και στον κόσµο, µπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα.

πηγή: πριν

τρολάροντας τις Βρυξέλλες

Απεσταλμένος του Υπ. Άμυνας στις Βρυξέλλες ο Θ. Πάγκαλος

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας που εκδόθηκε το μεσημέρι, ο κ. Αβραμόπουλος ζήτησε από τον κ. Πάγκαλο, να εκπροσωπήσει την ελληνική Προεδρία στη στρατιωτική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνέρχεται στις 12 Μαρτίου 2014 στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση «στη συνάντηση αυτή κατά παράδοση, προσκαλείται σε γεύμα εργασίας μία προσωπικότητα της δημόσιας και πολιτικής ζωής της προεδρεύουσας χώρας και συμμετέχει ως κύριος ομιλητής, παρουσιάζοντας απόψεις που αφορούν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σε θέματα γεωπολιτικής και στρατηγικής.

Ο εκπρόσωπος της προεδρεύουσας χώρας στη συνάντηση αυτή, είθισται να μην κατέχει κυβερνητική θέση, αλλά να έχει εγνωσμένη εμπειρία και συμβολή στα δημόσια πράγματα της χώρας του, καθώς και να έχει υπηρετήσει σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης στους τομείς αυτούς.

Τα θέματα που θα απασχολήσουν το γεύμα εργασίας, είναι η ευρωπαϊκή αμυντική ολοκλήρωση, η ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, καθώς και η δημιουργία ευρωπαϊκού στρατού, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής συμβολής για την παγκόσμια σταθερότητα».

Στη συνάντηση συμμετέχουν στρατιωτικοί αντιπρόσωποι των χωρών μελών της ΕΕ, καθώς και εκπρόσωποι της ευρωπαϊκής υπηρεσίας εξωτερικής δράσης, της επιτροπής και του συμβουλίου.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)@the press project

πρωτογενές ξεζούμισμα

Πέντε μικρές αλήθειες, ένα μεγάλο ψέμα

του Γιάννη Βαρουφάκη

23η Φεβρουαρίου 2014

Ακούγοντας τους ηγέτες μας, στην ΕΕ και στην Αθήνα, να μιλούν για την ελληνική οικονομία, είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς (ιδίως αν δεν ζει στην Ελλάδα) στην πλάνη ότι έχει επέλθει η σταθεροποίηση και, όπου να ’ναι, έρχεται η πολυπόθητη ανάκαμψη. Κάθε μεγάλο ψέμα στηρίζεται, όπως έλεγε και ο πρώτος διδάξας, ο Γιόζεφ Γκέμπελς, σε πολλές μικρές αλήθειες. Σε μυθεύματα τα οποία όμως στον πυρήνα τους κρύβουν πραγματικά στοιχεία. Πέντε από αυτά τα μυθεύματα, τα οποία θεμελιώνουν το Μέγα Ψέμα των Ημερών, βασίζονται στα εξής σωστά στοιχεία:

(1) Η Ελλάδα έπαψε να αγοράζει από το εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες μεγαλύτερης αξίας από εκείνη των αγαθών και υπηρεσιών που πουλάει στο εξωτερικό (δηλαδή, η χώρα μετέτρεψε το έλλειμμα που είχε στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σε πλεόνασμα).

(2) Όπου να ’ναι, το κράτος θα γίνει κι αυτό πλεονασματικό, δαπανώντας λιγότερα από τα φορολογικά του έσοδα, αν εξαιρέσουμε τις αποπληρωμές των δανείων του (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα).

(3) Κάποια στιγμή «θα βγούμε στις αγορές» (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα αρχίσει να δανείζεται και πάλι από τους ιδιώτες κι όχι πλέον αποκλειστικά από την τρόικα).

(4) Αν και θα υπάρξουν νέα τροϊκανά δάνεια, θα είναι πολύ μικρά σε σχέση με τα προηγούμενα.

(5) Η ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση φαίνεται να συμφωνείται, ίσως και επί ελληνικής προεδρίας.

Ας δούμε τώρα πως το καθένα από τα πιο πάνω πέντε δεδομένα (τα οποία δεν αμφισβητώ) στοιχειοθετούν το αντίθετο συμπέρασμα εκείνου που προσπαθούν να περάσουν Βρυξέλλες-Φραγκφούρτη-Βερολίνο-Αθήνα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για πέντε δεδομένα που συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα βυθίζεται ακόμα πιο πολύ στο τέλμα της κρίσης. Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

1. Πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.

Πρωτόγνωρη επιτυχία ή επισφράγιση της ολοκληρωτικής κατάρρευσης; Αν το πλεόνασμα αυτό προερχόταν από αύξηση των εξαγωγών, που να αντανακλά έναν νέο δυναμισμό, επενδύσεις, προσλήψεις κλπ., θα ήταν θεόπεμπτο. Η πραγματικότητα όμως άλλα μαρτυρά. Το πλεόνασμα αυτό προέκυψε για έναν βασικά λόγο: Μείωση των εισαγωγών κατά 12%, από τα ήδη πολύ χαμηλά επίπεδα του 2012. Όσο για τις εξαγωγές, είναι στάσιμες σε σχέση με πέρσι και χαμηλότερες από το 2011!

Θα μου πείτε: Καλό δεν είναι να μειώνονται οι εισαγωγές; Καλό είναι να στρέφεται ο καταναλωτής από εισαγόμενα σε εγχώρια προϊόντα. Δεν συνέβη όμως αυτό. Απλώς ο καταναλωτής δεν καταναλώνει λόγω ανέχειας. Με απλά λόγια, το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αντανακλά την κατάρρευση της οικονομίας. Μόνο ανόητοι γιορτάζουν και χαίρονται με αυτό το δεδομένο, έτσι όπως προέκυψε.

Για να εμπεδώσουμε καλύτερα ότι πρόκειται για κάκιστο μαντάτο, αξίζει να σας θυμίσω ποια ήταν η τελευταία χρονιά που η Ελλάδα κατέγραψε πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών: Το 1943. Ουδέν σχόλιο περαιτέρω...