Showing posts with label ΔΝΤ. Show all posts
Showing posts with label ΔΝΤ. Show all posts

Friday, 3 June 2016

πληρώνουμε την αποτυχία των νεοφιλελέδων


εσύ βέβαια νεοφιλελεδάκο μου, μπορείς να τα αγνοήσεις όλα τα παραπάνω και να συνεχίσεις να πιστεύεις τα μπογδανοειδή για το "κακό δημόσιο" και τους "καλούς επιχειρηματίες", όπως και να ψηφίσεις τον Κούλη στις επόμενες εκλογές, για να τιμωρίσει τους δημόσιους και να δώσει τις καλές δουλίτσες σε τίμιους ιδιώτες με πατριωτικές οφσόρ

Sunday, 3 April 2016

he took them in the skull

οργισμένη επιστολή έστειλε ο πρωθυπουργός μας στην Κριστίν Λαγκάρντ, μετά τις αποκαλύψεις των wikileaks

Dear Christine,

I took them in the skull with you and your employees.
Thomsen and the other masturbators want a hand of dirtywood.
You have made them balloons with the deletion of the debt.
We have made our shit a cracker, to follow your stupid program and your little testicle says now "it's better to be late with the greeks"?!!...Sit down well and collect him, or else i will come there and i will break all of them.
I don't understand Christ!

Alexis you knew, forget him.

Yours,
Alexis

ιδού η απορία

Saturday, 2 April 2016

ο ύποπτος ρόλος των wikileaks

είναι πλέον σαφές ότι τα wikileaks συνεργάζονται στο παρασκήνιο με την κυβέρνηση των μπολσεβίκων, με μοναδικό στόχο την παρεμπόδιση της επέλασης των φωτηλαδωνομουρούτηδων στην εξουσία και στην κορυφή του payroll της εγχώριας διαπλοκής

γατάκια των wikileaks
οι adonistas με την ομάδα αλήθειας σας κατάλαβαν

Thursday, 24 March 2016

ένα μικρό μνημόσυνο




μετά την έξοχη περιγραφή από τον τέκι του ιστορικού εγκλήματος του ΓΑΠ, αξίζει να (ξανα)διαβάσετε και το παρασκήνιο της Ελληνικής κρίσης, ένα αποκαλυπτικότατο άρθρο σχεδόν 6 ετών, τότε που ξεκινούσε η διάλυση και τέλος και αυτό, για να συμπληρώσετε το παζλ

Η αρχή του τέλους

Date: 2016.03.22

Πάντα τεμπέλιαζα να ξεκινήσω τις επαναλήψεις, λίγο πολύ γιατί στο μπλογκ αυτό ακολούθησα την κρίση από πριν καλά καλά εμφανιστεί, οπότε έχω μια άρνηση να τροφοδοτήσω την τεμπελιά του αναγνώστη, αντικαθιστώντας τη με δική μου χαμαλοδουλιά. Όμως με αφορμή την έρευνα του κονιόρδου πάνω στο περίφημο ελληνικό έλλειμμα και τα greek statistics της elstat, είπα να κάνω μια μικρή ρετροσπεκτίβα του ευρωπαϊκού κουβαριού που άρχισε να ξετυλίγεται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα και που επιτέλους το αναγνωρίζει ακόμα και η μέρκελ στη γερμανία (ο απατημένος σύζυγος που το μαθαίνει πάντα τελευταίος).

Αυτό το κουβάρι ξεκίνησε να ξετυλίγεται με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον καταλληλότερο γιωργάκη και έγινε λίγο πολύ το μοτίβο που ακολουθήθηκε σε όλη την υπόλοιπη ευρώπη. Φυσικά δεν αφορά το γιωργάκη ως μοιραίο άνδρα. Λίγο πολύ όλοι οι παίκτες που θα ακούσετε προβαίνουν αναγκαστικά στις κινήσεις που προβαίνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Διότι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον κόσμο δεν τους επιτρέπει να κάνουν αλλιώς. Πρόκειται για μια εντελώς ιδεαλιστική προσέγγιση των ίδιων των ελίτ που δημιουργεί υλικότατες πραγματικότητες.

Το άρθρο αυτό χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο περιγράφει τον τρόπο που οι παίκτες κατέστρεψαν τα πάντα κάνοντας αυτό που θεωρούσαν το καλύτερο δυνατό. Το δεύτερο που είναι λίγο πιο τεχνικό περιγράφει τους μηχανισμούς που ο γιωργάκης έθεσε σε κίνηση προκειμένου να ξεκινήσει την ευρωπαϊκή κρίση των ομολόγων και παραπέμπει σε δύο άλλα κείμενα (το ένα γραμμένο από τον κονιόρδο).

Saturday, 6 February 2016

Reykjavik Rising

             

Τον Οκτώβριο του 2008 η Ισλανδία χτυπήθηκε με μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές καταστροφές που βίωσε ποτέ έθνος στην ιστορία. Η απάντηση των πολιτών ήταν να βγουν στους δρόμους δημιουργώντας αυτό που είναι τώρα γνωστό ως "Επανάσταση της κατσαρόλας και του τηγανιού".

Προς απάντηση σε αυτήν την συνομωσία της σιωπής που υπάρχει στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης για αυτήν την επανάσταση, βγήκε το "Reykjavik Rising" το οποίο διερευνά το πώς και το γιατί οι άνθρωποι της Ισλανδίας αντιστάθηκαν στα μέτρα που επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση τους μετά την κρίση του 2008 και πώς ανάγκασαν την κυβέρνησή τους να παραιτηθεί, σε μια προσπάθεια να σφυρηλατήσουν μια νέα πολιτική πορεία.

Γυρισμένο στο Ρέικιαβικ μεταξύ του 2012 και του 2014, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της επανάστασης και ακολουθεί το πιο σημαντικό εθνικό δημοψήφισμα στην ιστορία της Ισλανδίας το οποίο έδωσε στον ισλανδικό λαό την ευκαιρία να αποφασίσει αν θα υποστηρίξει ένα σύνταγμα που είχε δημιουργηθεί μέσα από ένα δημοφιλές λαϊκό κίνημα. Μέσα από αυτό αποκαλύπτεται η σύγχρονη ιστορία του Ισλανδικού έθνους και της επανάστασής του, αλλά και ποια διδάγματα μπορούν να αντληθούν συνολικά από τις εμπειρίες του.

Το Ισλανδικό θαύμα που αναδείχθηκε μέσα από την αντίσταση των Ισλανδών, αποτελεί ένα θαυμάσιο δείγμα της αυξανόμενης διεθνούς τάσης που θέλει τα λαϊκά κινήματα να αναλαμβάνουν πιο ενεργό ρόλο εις βάρος της παραδοσιακής πολιτικής. Το ντοκιμαντέρ αυτό δίνει μια επίκαιρη εικόνα αυτού του κινήματος και της προσπάθειάς του να αλλάξει το πρόσωπο της Δημοκρατίας και να επαναφέρει στο προσκήνιο την ουσία της.

Sunday, 13 September 2015

η ακολουθία των υποχωρήσεων

Γιάνης Βαρουφάκης: «Γιατί ηττηθήκαμε»


Δημοσιεύθηκε: 13/09/2015

O Γιάνης Βαρουφάκης σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», κάνει μια σύντομη καταγραφή των στόχων, της πορείας και των λαθών της διαπραγμάτευσης.

”Οι επικείμενες εκλογές οφείλονται στην ήττα μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, που έφερε τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος. Οι πολίτες απαιτούν από όσους ήμασταν «εκεί» απάντηση στο ερώτημα:

«Γιατί ηττηθήκατε;».

Δεν είναι η στιγμή για συνολική αποτίμηση. Όμως αξίζει μια σύντομη καταγραφή: (α) του στόχου που θέσαμε, (β) των μέσων που επιλέξαμε και (γ) των λαθών που κάναμε στη χρήση των μέσων για την επίτευξη του στόχου.

Ο στόχος μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις είχα πει: «Στόχος, η αντικατάσταση μνημονιακών συμφωνιών που αναπαράγουν την κρίση χρέους – ύφεσης με νέο Συμβόλαιο Ελλάδας – Ευρώπης, βασισμένο στη “θεραπευτική” ακολουθία: Πρώτον, συγκεκριμένης μορφής αναδιάρθρωσης χρέους, κατόπιν, χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (κατά μέγιστον 2% του ΑΕΠ) και, τέλος, βαθειών μεταρρυθμίσεων (που πλήττουν τη μεγάλη προσοδοφορία)».

Τα μέσα μας. «Μέσα» μας ήταν η διάθεση για υποχωρήσεις (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), αλλά και η ετοιμότητα για ρήξη εάν η τρόικα επέμενε στο αποτυχημένο πρόγραμμά της.

Τι σήμαινε η ρήξη για εμάς; Δεν σήμαινε απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη! Σήμαινε τρεις αντιδράσεις σε επιθετικές κινήσεις των δανειστών:

Α. Αναβολή των αποπληρωμών προς το ΔΝΤ – εάν οι δανειστές μείωναν τη ρευστότητα του κράτους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Β. Μετάθεση στο μέλλον των αποπληρωμών ομολόγων που η ΕΚΤ κατείχε στο πλαίσιο του προγράμματος SMP – εφόσον η ΕΚΤ δρομολογούσε κλείσιμο των τραπεζών.

Γ. Ενεργοποίηση παράλληλου συστήματος πληρωμών, σε ευρώ (βλ. σχετικό άρθρο μου στους Financial Times της 28ης Ιουλίου) – εάν οι δανειστές καθυστερούσαν τη συμφωνία για να μας οδηγήσουν στη συνθηκολόγηση.

Οι αστοχίες μας. Οσοι συμμετείχαμε στη διαπραγμάτευση δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό. Δεν θα μάθουμε, όμως, ποτέ εάν η ήττα μας ήταν προδιαγεγραμμένη, καθώς οι αστοχίες μας ήταν σημαντικές.

Καταγράφω τις σημαντικότερες:

1. Η απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου αντικατέστησε το Μνημόνιο με κατάλογο μεταρρυθμίσεων που πρότεινε η Ελλάδα. Ομως, κατά την τηλεδιάσκεψη της 24ης Φεβρουαρίου, οι κ. Μοσκοβισί, Ντράγκι και Λαγκάρντ παραβίασαν το γράμμα και το πνεύμα της απόφασης εκείνης, εμμένοντας, εν χορώ, πως ο εν λόγω κατάλογος δεν υποκαθιστούσε τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Οι ενστάσεις μου δεν αρκούσαν. Ηταν λάθος που, παρά το πισωγύρισμά τους, υπέγραψα την αίτηση επέκτασης της δανειακής συμφωνίας.

2. Αρχές Μαρτίου, η ΕΚΤ αθέτησε (προφορική) υπόσχεση για επιστροφή της ρευστότητας στο προ του Φεβρουαρίου επίπεδο μετά την επέκταση της συμφωνίας. Παράλληλα, όλο τον Μάρτιο η τρόικα απέρριπτε τη σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ροκανίζοντας τον χρόνο και απαιτώντας την ολική μας υποχώρηση. Τον Απρίλιο εξουσιοδοτήθηκα δύο φορές να ανακοινώσουμε στο ΔΝΤ τη μη καταβολή δόσης δανείου. Και τις δύο φορές, παρά τις ενστάσεις μου, τελικά αποφασίστηκε να καταβληθούν. (Οταν ο Δαυίδ απειλεί τον Γολιάθ και μετά κάνει πίσω, η αξιοπιστία εξανεμίζεται.)

3. Στο τέλος Απριλίου η πλευρά μας αποδέχθηκε, εν αγνοία μου, νέα μεγάλη λιτότητα, «προσφέροντας» μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ. Οταν ρώτησα «Γιατί;», η απάντηση ήταν: «Δίνουμε το πλεόνασμα για να πάρουμε την αναδιάρθρωση του χρέους». Η ανταπάντησή μου: «Αν αποδεχθείς τόσο υψηλά πλεονάσματα, είναι σαν να αποδέχεσαι ότι το χρέος σου είναι βιώσιμο, οπότε γιατί να σου δώσουν αναδιάρθρωση χρέους; Κι αν έχεις υποχωρήσει ως προς τη λιτότητα και το χρέος, γιατί να σου δώσουν οτιδήποτε;».

4. Τα διεθνή μέσα βούιζαν ότι δεν είχαμε πλάνο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας – ένα δικό μας, πειστικό, Αντι-Μνημόνιο. Με την αρωγή παραγόντων από πολλά υπουργεία, στο υπουργείο Οικονομικών καταπιαστήκαμε με τη συγγραφή του. Το τελικό κείμενο το συγγράψαμε με τον Jeff Sachs, με τη συνεισφορά (μεταξύ άλλων) των πρώην υπουργών Οικονομικών των ΗΠΑ και Βρετανίας κ. Larry Summers και Norman Lamont. Το επιτελείο, όμως, έκρινε ότι η τρόικα θα θεωρούσε casus belli ένα Αντι-Μνημόνιο, αναγκάζοντάς με να το παρουσιάζω ως προσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, στερούμενο κυβερνητικής έγκρισης. Μια χρυσή ευκαιρία χάθηκε να φανεί η διαφορά μεταξύ ενός λελογισμένου, μετριοπαθούς και ελπιδοφόρου Σχεδίου για την Ελλάδα και της εμμονής της τρόικας στο αδιέξοδο πρόγραμμά της.

5. Τον Ιούνιο διεφάνη πως η ακολουθία αλόγιστων υποχωρήσεών μας γεννούσε συνεχώς νέες απαράδεκτες απαιτήσεις. Η συνθηκολόγησή μας είχε γίνει πλέον ο μόνος στόχος δανειστών σίγουρων ότι δεν θα προβούμε στα αντίποινα που είχαμε συναποφασίσει. Αν και είχαμε συμφωνήσει πως έπρεπε να είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη σκληρή διαπραγμάτευση με κλειστές τράπεζες, ενεργοποιώντας τα μέσα Β και Γ που ανέφερα πιο πάνω (αλλιώς, προς τι το δημοψήφισμα;), όταν το Eurogroup και η ΕΚΤ πράγματι προέβησαν στο κλείσιμό τους, το επιτελείο αποφάσισε να προχωρήσουμε «συναινετικά».
Κανείς δεν γνωρίζει αν η έντιμη συμφωνία θα ερχόταν χωρίς τις αστοχίες μας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν δικαιούμαστε να κοιτάμε το 62% του ελληνικού λαού που μας εμπιστεύθηκε με το γενναίο «Οχι» του και να του λέμε πως τίποτα καλύτερο δεν ήταν εφικτό.

Saturday, 18 July 2015

το μάταιο του "ναι"

Γιατί καταψήφισα

18.07.2015

Συντάκτης:
Γιάνης Βαρουφάκης

Στην πολιτική αποφάσισα να εισέλθω για έναν λόγο: για να σταθώ δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα στον αγώνα εναντίον της χρεοδουλοπαροικίας. Από τη μεριά του, ο Αλέξης Τσίπρας με τίμησε επιστρατεύοντάς με για έναν λόγο: μια πολύ συγκεκριμένη θεώρηση περί της κρίσης που βασίζεται στην απόρριψη του δόγματος Παπακωνσταντίνου, ότι δηλαδή μεταξύ της άτακτης χρεοκοπίας και του τοξικού δανεισμού, ο τοξικός δανεισμός είναι πάντα προτιμότερος.

Πρόκειται για δόγμα που απέρριπτα ως πάγια απειλή που στόχο είχε την επιβολή, διά του πανικού, πολιτικών οι οποίες εγγυώνται τη μόνιμη χρεοκοπία και, εν τέλει, τη χρεοδουλοπαροικία. Την Τετάρτη το βράδυ, στη Βουλή, κλήθηκα να επιλέξω μεταξύ του (α) να ενστερνιστώ το εν λόγω δόγμα, υπερψηφίζοντας την κύρωση του κειμένου που πραξικοπηματικά και με απερίγραπτη βαναυσότητα επέβαλαν στον Αλέξη Τσίπρα οι «εταίροι» στο Euro Summit και (β) να πω «όχι» στον πρωθυπουργό μου.

«Είναι αληθινός ή πλαστός ο εκβιασμός;» μας ρώτησε ο πρωθυπουργός, εκφράζοντας έτσι το ειδεχθές συνειδησιακό δίλημμα όλων μας, και του ίδιου. Προφανώς ο εκβιασμός ήταν αληθινός. Πρώτη φορά ένιωσα την «αλήθεια» του στο γραφείο μου όταν την 30ή Ιανουαρίου ο κ. Ντάισελμπλουμ με επισκέφτηκε για να με θέσει προ του διλήμματος «Μνημόνιο ή κλειστές τράπεζες». Από την αρχή γνωρίζαμε πόσο αδίστακτοι ήταν οι δανειστές. Και αποφασίσαμε αυτό που λέγαμε ξανά και ξανά ο ένας στον άλλον τις μακρές μέρες και νύχτες του Μαξίμου:

Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να φέρουμε μια οικονομικά βιώσιμη συμφωνία. Θα συμβιβαστούμε χωρίς να καταλήξουμε συμβιβασμένοι. Θα υποχωρήσουμε όσο χρειαστεί για να επιτευχθεί μια συμφωνία-επίλυση εντός της ευρωζώνης. Όμως αν ηττηθούμε από την καταστροφική λογική των μνημονίων, θα παραδώσουμε το κλειδί των γραφείων μας σε εκείνους που τα πιστεύουν – να έρθουν εκείνοι να τα εφαρμόσουν, με εμάς και πάλι στους δρόμους.

Friday, 19 June 2015

συμπυκνωμένος €παϊκός διαφωτιζμός

και α
και ου
πληρώστε το δουνουτού

όχι λεφτά
για τα νοσοκομεία
πληρώστε τους τόκους
στη γερμανία

Friday, 5 June 2015

Ρ Η Ξ Η



Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ραντεβού με την Ιστορία

5 Ιουν, ’15

Η Ελλάδα δεν πλήρωσε τη σημερινή δόση προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αν και έχει τα χρήματα, και αν και ο Αλέξης Τσίπρας είπε προχτές στις Βρυξέλλες πως οι δόσεις θα πληρωθούν.

Ο Αλέξης Τσίπρας ζητάει αλλαγές στους όρους των «εταίρων», ώστε να υπάρξει συμφωνία και να αποφευχθεί στάση πληρωμών.

Αν όλα αυτά δεν είναι ένα επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης και των «εταίρων» -ώστε να παρουσιάσουν όλοι την συμφωνία που έχουν ήδη κάνει ως επιτυχία στα κόμματα και στους ψηφοφόρους τους-, η κυβέρνηση δεν έχει και πολλές επιλογές.

Αν η κυβέρνηση ψηφίσει ένα νέο Μνημόνιο, η τύχη της Ελλάδας και των Ελλήνων για τα επόμενα χρόνια είναι γνωστή: η χώρα θα διαλύεται μέρα με την μέρα, και όλο και μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών θα εξαθλιώνονται.

Είναι θέμα μερικών μηνών η κυβέρνηση να πέσει και οι λέξεις «ΣΥΡΙΖΑ» και «Αριστερά» να ταυτιστούν με την απάτη. Η ελπίδα που έγινε κατάρα.

Η γερμανική κυβέρνηση θα έχει επιτύχει την ανατροπή της ελληνικής κυβέρνησης -που τόσο επιθυμεί- και θα γελάει με την ψηχή της, με την αφέλεια των Συριζαίων.

Η κυβέρνηση δεν έχει άλλη επιλογή από την ρήξη.

Ρήξη και στάση πληρωμών.

Με αυτό τον τρόπο, γίνεται εξαιρετικά αβέβαιο το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της γερμανικής κυβέρνησης.

Αν η Ελλάδα κάνει στάση πληρωμών, η Ευρωζώνη θα αναστενάξει. Καιρός είναι να αναστενάξει και κάποιος άλλος εκτός από τους Έλληνες.

Αντί να ανατραπεί η ελληνική κυβέρνηση, θα ανατραπεί η γερμανική κυβέρνηση.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα μιλήσει απόψε στη Βουλή.

Δεν ξέρω αν το έχει αντιληφθεί αλλά έχει το δικό του ραντεβού με την Ιστορία.

Σε αυτά τα ραντεβού, καλό είναι να πηγαίνεις και να στέκεσαι στο ύψος των περιστάσεων.

Η Ιστορία είναι σαν γκόμενα.

Αν η Ιστορία σε βρει λίγο, ψάχνει για άλλον.

πηγή: pitsirikos

Thursday, 4 June 2015

καλού, κακού κάνε και κάνα τάμα στην Παναγία τη Σπρεντοκρατούσα

                            

γιατί δεν στέλνουμε τον μπαμπίνο ως εκπρόσωπό μας στο ΔΝΤ?....να μη μένει μόνο στις ευχές, αλλά να συμβάλλει κιόλας, ψηφίζοντας (για το καλό όλων τους)

Wednesday, 3 June 2015

σκάσε και πλήρωνε



Συγγνώμη, μπορώ να μιλήσω;

2 Ιουν, ’15

Απαντώντας στον Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς δήλωσε πως «δεν υπάρχει άλλος χρόνος για αφορισμούς» και πως «όποιος έχει κάτι συγκεκριμένο επί της πρότασης ας το κάνει», παρέπεμψε στα λόγια του Αλέξη Τσίπρα πως «όποιος θέλει λύση ας συμβάλλει τώρα, όποιος δεν θέλει λύση ας σιωπήσει».

Προσπερνάω το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά θα καταργούσε το Μνημόνιο.

Προσπερνάω και το ότι όλο σχεδόν το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατεθεί στο μέλλον.

Ως συνετός, ψύχραιμος, και ρεαλιστής πολίτης, να δεχτώ, αν και έχω διαφορετική άποψη, πως οι δυσκολίες και οι εκβιασμοί που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει η νέα κυβέρνηση -έχοντας απέναντί της την ευρωπαϊκή Μαφία και το ΔΝΤ- της επιβάλλουν μια πρόσκαιρη αλλαγή πορείας.

Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι ποια ακριβώς είναι η συμφωνία.

Αν ήξερα ποια είναι η συμφωνία, θα μπορούσα να σκεφτώ τα θετικά και τα αρνητικά σημεία που έχει.

Αλλά δεν ξέρω ποια είναι η συμφωνία.

Όλους αυτούς τους μήνες της διαπραγμάτευσης, κυκλοφορούν διάφορες πληροφορίες που άλλοτε διαψεύδονται -ακόμα κι αυτούς που τις έφεραν στο φως- και άλλοτε απλά ξεχνιούνται.

Εκείνος ο ΦΠΑ έχει γίνει σφεντόνα. Αν διαβάσει κάποιος τις δηλώσεις των στελεχών της κυβέρνησης και τις πληροφορίες των δημοσιογράφων, θα νομίζει πως ο ΦΠΑ έχει ζάχαρο που ανεβοκατεβαίνει.

Αν θυμάμαι καλά -που καλά θυμάμαι γιατί το άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά-, ο Αλέξης Τσίπρας είχε πει σε άπειρες συνεντεύξεις του προεκλογικά πως, αν οι πολίτες κάνουν ανάθεση της κυβέρνησης στον ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση θα αποτύχει, όπως και οι προηγούμενες που τους έγινε ανάθεση.

Βέβαια, σε αυτούς τους τέσσερις μήνες που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κυβέρνηση, δεν βλέπω καμιά ιδιαίτερη διάθεση από την κυβέρνηση να ξεφύγει από τον δρόμο της ανάθεσης.

Στο χτεσινό του άρθρο στη γαλλική εφημερίδα «Le Monde», ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε, ουσιαστικά, την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης πως καταργεί ολοκληρωτικά την δημοκρατία στην Ευρώπη.

Όταν κατηγορείς την Μέρκελ και τον Σόιμπλε για αυταρχισμό, εσύ θα πρέπει να είσαι απόλυτα ανοικτός και διάφανος στους πολίτες της χώρας σου και τους πολίτες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Όλους αυτούς τους μήνες, οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία γίνονται στο σκοτάδι.

Οι πολίτες δεν έχουν ιδέα, και κανείς δεν τους ενημερώνει.

Αν αυτό δεν είναι ανάθεση, τι είναι ανάθεση;

Η κυβέρνηση θα κάνει μια συμφωνία και οι πολίτες -που θα την μάθουν αφού έχει υπογραφεί πρώτα- θα κληθούν να την εφαρμόσουν και να την πληρώσουν.

Τουλάχιστον τότε θα μας επιτρέψει να κρίνουμε τη συμφωνία ο κ. Παππάς ή θα μας πει κι εμάς να σιωπήσουμε;

Πάντως, η μεγαλύτερη αποτυχία της σημερινής κυβέρνησης είναι πως ενδεχόμενη συμφωνία θα ανακοινωθεί πανηγυρικά από τα ΜΜΕ των ολιγαρχών που υποδέχονταν με ενθουσιασμό και τα προηγούμενα Μνημόνια.

Η συμφωνία θα ανακοινωθεί από τα ΜΜΕ των ολιγαρχών, που η κυβέρνηση θα τους διέλυε.

Βέβαια, μάλλον αυτή τη φορά θα πανηγυρίζει και η ΕΡΤ.

(Όποιος διαφωνεί με όσα έγραψα, να σιωπήσει. Σκασμός!)

πηγή: pitsirikos

Monday, 18 May 2015

γκρικ σάμερ



Η ελπίδα έρχεται τον Ιούνιο

16 Μάι, ’15

Ενθουσιασμό έχει σκορπίσει σε όλη τη χώρα η είδηση πως το ΔΝΤ προειδοποιεί για χρεοκοπία της Ελλάδας τον Ιούνιο, αν δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία τις επόμενες 15 μέρες.

Σύμφωνα με το έγγραφο του ΔΝΤ που παρουσίασε το Channel 4, αν δεν γίνει συμφωνία με τους δανειστές, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει επειδή δεν θα μπορέσει να πληρώσει 1,5 δισ. στους δανειστές, αλλά, αν γίνει συμφωνία με τους δανειστές, θα χρεοκοπήσουν και εκείνοι οι Έλληνες που δεν έχουν χρεοκοπήσει ακόμα.

Εν τω μεταξύ, το χρεοκοπημένο ΔΝΤ δεν έχει αντιληφθεί ακόμα πως η Ελλάδα χρεοκόπησε τον Απρίλιο του 2010, και μας ενημερώνει πως θα χρεοκοπήσει τον Ιούνιο του 2015.

Δηλαδή, η Ελλάδα δεν προσέφυγε τον Απρίλιο του 2010 στο ΔΝΤ επειδή είχε χρεοκοπήσει αλλά επειδή η οικονομία της πετούσε, τα ταμεία της ήταν γεμάτα και δεν είχε καθόλου δημόσιο χρέος.

Η Ελλάδα δανείζεται τα τελευταία πέντε χρόνια από το ΔΝΤ όχι επειδή δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές αλλά επειδή είναι εκκεντρική και της αρέσουν οι παλαβομάρες και εξαλλοσύνες.

Οι Έλληνες ετοιμάζονται να γιορτάσουν την εκ νέου χρεοκοπία της χώρας με πανηγύρια στις παραλίες, ενώ θα κερνάνε και τους τουρίστες που δεν έχουν χρεοκοπήσει επειδή είναι τσιφούτηδες.

Βέβαια, αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει για εκατοστή φορά τον Ιούνιο -και οι αγορές μυρίσουν αίμα-, θα γιορτάσουμε ακόμα περισσότερο αυτό που θα συμβεί αμέσως μετά στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα περάσουν ένα αξέχαστο καλοκαίρι.

(Όπως καταλαβαίνετε, το έγγραφο του ΔΝΤ που «διέρρευσε» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ακόμα «στοιχείο», για να πειστούν οι Έλληνες πως η κυβέρνηση πρέπει να αποδεχτεί τη συμφωνία των μαφιόζων δανειστών.)

πηγή: pitsirikos