Monday, 14 September 2015

"ξεμπερδεύουμε με το παλιό"

"περασμένα ξεχασμένα"

"ψωμί κι αλάτι"

"κοιτάμε μόνο μπροστά"

"όλοι χαζοί μαζί θα προχωρήσουμε, ξεχνώντας τα παλιά" 

η Ζωή υπενθυμίζει μερικά από τα παλιά, που η διαπλοκή επιθυμεί να ξεχάσουμε
             

λούμπεεεεεεν #7

[αυτός. 1-0]

Sunday, 13 September 2015

η ακολουθία των υποχωρήσεων

Γιάνης Βαρουφάκης: «Γιατί ηττηθήκαμε»


Δημοσιεύθηκε: 13/09/2015

O Γιάνης Βαρουφάκης σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», κάνει μια σύντομη καταγραφή των στόχων, της πορείας και των λαθών της διαπραγμάτευσης.

”Οι επικείμενες εκλογές οφείλονται στην ήττα μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, που έφερε τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος. Οι πολίτες απαιτούν από όσους ήμασταν «εκεί» απάντηση στο ερώτημα:

«Γιατί ηττηθήκατε;».

Δεν είναι η στιγμή για συνολική αποτίμηση. Όμως αξίζει μια σύντομη καταγραφή: (α) του στόχου που θέσαμε, (β) των μέσων που επιλέξαμε και (γ) των λαθών που κάναμε στη χρήση των μέσων για την επίτευξη του στόχου.

Ο στόχος μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις είχα πει: «Στόχος, η αντικατάσταση μνημονιακών συμφωνιών που αναπαράγουν την κρίση χρέους – ύφεσης με νέο Συμβόλαιο Ελλάδας – Ευρώπης, βασισμένο στη “θεραπευτική” ακολουθία: Πρώτον, συγκεκριμένης μορφής αναδιάρθρωσης χρέους, κατόπιν, χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (κατά μέγιστον 2% του ΑΕΠ) και, τέλος, βαθειών μεταρρυθμίσεων (που πλήττουν τη μεγάλη προσοδοφορία)».

Τα μέσα μας. «Μέσα» μας ήταν η διάθεση για υποχωρήσεις (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), αλλά και η ετοιμότητα για ρήξη εάν η τρόικα επέμενε στο αποτυχημένο πρόγραμμά της.

Τι σήμαινε η ρήξη για εμάς; Δεν σήμαινε απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη! Σήμαινε τρεις αντιδράσεις σε επιθετικές κινήσεις των δανειστών:

Α. Αναβολή των αποπληρωμών προς το ΔΝΤ – εάν οι δανειστές μείωναν τη ρευστότητα του κράτους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Β. Μετάθεση στο μέλλον των αποπληρωμών ομολόγων που η ΕΚΤ κατείχε στο πλαίσιο του προγράμματος SMP – εφόσον η ΕΚΤ δρομολογούσε κλείσιμο των τραπεζών.

Γ. Ενεργοποίηση παράλληλου συστήματος πληρωμών, σε ευρώ (βλ. σχετικό άρθρο μου στους Financial Times της 28ης Ιουλίου) – εάν οι δανειστές καθυστερούσαν τη συμφωνία για να μας οδηγήσουν στη συνθηκολόγηση.

Οι αστοχίες μας. Οσοι συμμετείχαμε στη διαπραγμάτευση δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό. Δεν θα μάθουμε, όμως, ποτέ εάν η ήττα μας ήταν προδιαγεγραμμένη, καθώς οι αστοχίες μας ήταν σημαντικές.

Καταγράφω τις σημαντικότερες:

1. Η απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου αντικατέστησε το Μνημόνιο με κατάλογο μεταρρυθμίσεων που πρότεινε η Ελλάδα. Ομως, κατά την τηλεδιάσκεψη της 24ης Φεβρουαρίου, οι κ. Μοσκοβισί, Ντράγκι και Λαγκάρντ παραβίασαν το γράμμα και το πνεύμα της απόφασης εκείνης, εμμένοντας, εν χορώ, πως ο εν λόγω κατάλογος δεν υποκαθιστούσε τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Οι ενστάσεις μου δεν αρκούσαν. Ηταν λάθος που, παρά το πισωγύρισμά τους, υπέγραψα την αίτηση επέκτασης της δανειακής συμφωνίας.

2. Αρχές Μαρτίου, η ΕΚΤ αθέτησε (προφορική) υπόσχεση για επιστροφή της ρευστότητας στο προ του Φεβρουαρίου επίπεδο μετά την επέκταση της συμφωνίας. Παράλληλα, όλο τον Μάρτιο η τρόικα απέρριπτε τη σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ροκανίζοντας τον χρόνο και απαιτώντας την ολική μας υποχώρηση. Τον Απρίλιο εξουσιοδοτήθηκα δύο φορές να ανακοινώσουμε στο ΔΝΤ τη μη καταβολή δόσης δανείου. Και τις δύο φορές, παρά τις ενστάσεις μου, τελικά αποφασίστηκε να καταβληθούν. (Οταν ο Δαυίδ απειλεί τον Γολιάθ και μετά κάνει πίσω, η αξιοπιστία εξανεμίζεται.)

3. Στο τέλος Απριλίου η πλευρά μας αποδέχθηκε, εν αγνοία μου, νέα μεγάλη λιτότητα, «προσφέροντας» μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ. Οταν ρώτησα «Γιατί;», η απάντηση ήταν: «Δίνουμε το πλεόνασμα για να πάρουμε την αναδιάρθρωση του χρέους». Η ανταπάντησή μου: «Αν αποδεχθείς τόσο υψηλά πλεονάσματα, είναι σαν να αποδέχεσαι ότι το χρέος σου είναι βιώσιμο, οπότε γιατί να σου δώσουν αναδιάρθρωση χρέους; Κι αν έχεις υποχωρήσει ως προς τη λιτότητα και το χρέος, γιατί να σου δώσουν οτιδήποτε;».

4. Τα διεθνή μέσα βούιζαν ότι δεν είχαμε πλάνο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας – ένα δικό μας, πειστικό, Αντι-Μνημόνιο. Με την αρωγή παραγόντων από πολλά υπουργεία, στο υπουργείο Οικονομικών καταπιαστήκαμε με τη συγγραφή του. Το τελικό κείμενο το συγγράψαμε με τον Jeff Sachs, με τη συνεισφορά (μεταξύ άλλων) των πρώην υπουργών Οικονομικών των ΗΠΑ και Βρετανίας κ. Larry Summers και Norman Lamont. Το επιτελείο, όμως, έκρινε ότι η τρόικα θα θεωρούσε casus belli ένα Αντι-Μνημόνιο, αναγκάζοντάς με να το παρουσιάζω ως προσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, στερούμενο κυβερνητικής έγκρισης. Μια χρυσή ευκαιρία χάθηκε να φανεί η διαφορά μεταξύ ενός λελογισμένου, μετριοπαθούς και ελπιδοφόρου Σχεδίου για την Ελλάδα και της εμμονής της τρόικας στο αδιέξοδο πρόγραμμά της.

5. Τον Ιούνιο διεφάνη πως η ακολουθία αλόγιστων υποχωρήσεών μας γεννούσε συνεχώς νέες απαράδεκτες απαιτήσεις. Η συνθηκολόγησή μας είχε γίνει πλέον ο μόνος στόχος δανειστών σίγουρων ότι δεν θα προβούμε στα αντίποινα που είχαμε συναποφασίσει. Αν και είχαμε συμφωνήσει πως έπρεπε να είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη σκληρή διαπραγμάτευση με κλειστές τράπεζες, ενεργοποιώντας τα μέσα Β και Γ που ανέφερα πιο πάνω (αλλιώς, προς τι το δημοψήφισμα;), όταν το Eurogroup και η ΕΚΤ πράγματι προέβησαν στο κλείσιμό τους, το επιτελείο αποφάσισε να προχωρήσουμε «συναινετικά».
Κανείς δεν γνωρίζει αν η έντιμη συμφωνία θα ερχόταν χωρίς τις αστοχίες μας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν δικαιούμαστε να κοιτάμε το 62% του ελληνικού λαού που μας εμπιστεύθηκε με το γενναίο «Οχι» του και να του λέμε πως τίποτα καλύτερο δεν ήταν εφικτό.

σταύρακας ο διαπραγματευτής

η όλγα μυγιάστηκε

η περίφημη μύγα της τρέμη

Saturday, 12 September 2015

Thursday, 10 September 2015

γουί λαβ γιουροπίαν γιούνιον


Βγάζοντας selfies με Έλληνες ευρωλάγνους, η Άνγκελα Μέρκελ προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα του bullying που υφίστανται οι ευρωΝΑΙΝΑίκοι.

Υπηρετώντας το προφίλ της Ευρωπαίας «προστάτιδας των νεοφιλελέδων» που προσπαθεί να χτίσει, η καγκελάριος της Γερμανίας επισκέφτηκε σήμερα ένα καφέ στην πλατεία Κολωνακίου, όπου συζήτησε και φωτογραφήθηκε με τα νούμερα της εγχώριας πολιτικής σόου-μπιζ.

Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανία με την επιβολή της δημοσιονομικής πολιτικής εμπνέει κάθε σύγχρονο νεοφιλελέ, που αγωνίζεται για τα συμφέροντα του αφεντικού του, μήπως και του πετάξει μερικά ψίχουλα παραπάνω. Η ίδια η κ.Μέρκελ άλλωστε δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι οι ευρωΝΑΙΝΑίκοι κάνουν καλό στην γερμανική οικονομία.



η αληθινή είδηση εδώ

πσήφος #2

χρόνια του Ντίκενς..



«Εξοντωτικά πρόστιμα για τους φτωχούς» στα βρετανικά δικαστήρια-Μαζικές παραιτήσεις δικαστών


«Είναι σαν να μπαίνεις στον κόσμο του Ντίκενς«, λέει η Φράνσις Κρουκ, από την οργάνωση Howard’s League για την Ποινική Μεταρρύθμιση. Ο Κιθ Σμιθ δε θα διαφωνεί. 40 χρόνων, χωρίς εισόδημα, χωρίς οικονομίες, με εθισμό στα ηρεμιστικά, βρέθηκε κατηγορούμενος επειδή έκλεψε μερικές μπριζόλες και δύο ζαχαρωτά από ένα κατάστημα.

Παραδοσιακά, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Independent« οι δικαστές επέβαλαν οικονομικά πρόστιμα σταθμίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος με τη δυνατότητα του κατηγορούμενου να πληρώσει. Τον περασμένο Απρίλιο, η κυβέρνηση πέρασε νόμο που υποχρεώνει οποιονδήποτε καταδικάζεται να πληρώνει και ένα επιπλέον ποσό για τη λειτουργία των δικαστηρίων.

Ο Κιθ Σμιθ δήλωσε ένοχος. Του επιβλήθηκε πρόστιμο δικαστηρίου 206 ευρώ. Αν είχε δηλώσει αθώος, θα κατέληγε να πληρώσει πολύ περισσότερα. Πολλοί κάνουν το ίδιο. Ακόμη και αθώοι θα δηλώνουν ένοχοι, λένε οι δικαστές της χώρας, προκειμένου να αποφύγουν να πληρώσουν μεγαλύτερα ποσά, καθώς όσοι δηλώνουν ένοχοι θα πληρώνουν λιγότερα χρήματα.

Το πρόστιμο θα είναι επιπρόσθετο ποσό, ανεξάρτητο από τα υπόλοιπα πρόστιμα, τα δικαστικά έξοδα και τις εντολές αποζημίωσης. Στην ουσία, λένε, οι επικριτές του νόμου, οι κατηγορούμενοι θα χρηματοδοτούν απευθείας τα λειτουργικά έξοδα των δικαστηρίων.

Στην περίπτωση του Σμιθ, οι δικαστές αποφάσισαν να του επιβάλουν 12μηνη ποινή κοινωνικής υπηρεσίας και παραμονή επί έξι μήνες σε κέντρο αποτοξίνωσης. Με τον νέο νόμο, δε μπορούσαν να σταματήσουν εκεί. Από τη στιγμή που καταδικάστηκε, θα έπρεπε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό για το λειτουργικό κόστος του δικαστηρίου.

Το γεγονός έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις ώστε ο Independent να μιλά για «πρωτοφανή δικαστική ανταρσία«. Περισσότεροι από 50 δικαστές παραιτήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Στο προσκήνιο έρχονται όλο και περισσότερες υποθέσεις πάμφτωχων ανθρώπων που αναγκάζονται να πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ για μικροαδικήματα.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών Ρίτσαρντ Μονκχάους έλεγε τον περασμένο Μάρτιο στο δίκτυο BBC: «Βλέπουμε πάρα πολλούς ανθρώπους  που υποτροπιάζουν επειδή δεν έχουν καθόλου χρήματα, οπότε το να τους φορτώνουμε με άλλο ένα πρόστιμο, δε θα έχει και μεγάλη σημασία αφού δε θα μπορούν να πληρώσουν«.

Οι περιπτώσεις είναι χαρακτηριστικές: Ένας 26χρονος που προσπάθησε να αυτοκτονήσει πηδώντας μπροστά στο αυτοκίνητο ενός αστυνομικού εκτός υπηρεσίας πλήρωσε 247 ευρώ φόρο δικαστηρίου. Ένας 77χρονος άστεγος πλήρωσε φόρο 206 ευρώ για κλοπή λαχανικών από ένα πολυκατάστημα. Μία 30χρονη κλήθηκε να πληρώσει 412 ευρώ φόρο δικαστηρίου επειδή έκλεψε ψάρι και κρασί αξίας 13 ευρώ.

Η Φράνσις Κρουκ προχωρά τη συζήτηση ακόμη πιο πέρα: «Γιατί βρίσκεται στο δικαστήριο κάποιος που είναι άστεγος και έχει κλέψει μια κονσέρβα; Γιατί τον έχουν συλλάβει; Αυτό που βλέπουμε είναι μια εικόνα πλήρους δυσλειτουργίας των δικαστηρίων, ποινικοποίησης της φτώχιας, της ψυχικής κατάστασης και της έλλειψης στέγης«.

πηγές: Independent, BBC @ΕΡΤ

σοισοραιβμαίνει ωργί

Tuesday, 8 September 2015

του κομματικού σωλήνα το κάγκελο

 

Ο Σταύρακας ο Μπομπολάκης κάθε τρεις λέξεις που λέει, πετάει κι έναν "κομματικό σωλήνα".

Κι αυτοί του κομματικού σωλήνα, κι εμείς που δεν είμαστε του κομματικού σωλήνα και έτσι ο κομματικός αωλήνας κι αλλιώς ο κομματικός σωλήνας...το'χει μάθει το ποίημα και το λέει και απ'έξω.

Τόσο πετυχημένο το βρήκε όταν το πρωτοείπε?!!

Και δεν τη λέω τώρα στον Σταύρακα. Αυτός απλά κουτσοδιαβάζει αυτά που του δίνουνε. Στον λογογράφο του τη λέω που μας τα'χει κάνει τσουρέκια.

Άσε που στην τελική, οι άλλοι είναι του "κομματικού σωλήνα", ενώ τα απολιτίκ σελφοσούργελα του Ποταμιού είναι του καθοδικού σωλήνα. Προϊόντα τηλεμάρκετινγκ. Ποιο λες να είναι χειρότερο Σταύρακα?

Τέσπα, το καλό είναι ότι οι Lost Bodies έχουν κάτι να πουν για όλα αυτά:

                           

πρόσεχε Αλέξη, γιατί αυτός θα σου φορέσει και γραβάτα.


-Χαίρομαι πάντως που ξεκόλλησες απ’την Αριστερά ντερβίση.

-Μπά?! Πως αυτό?

-Είναι καλό για όλους που ένα μεγάλο κόμμα όπως ο Σύριζα προσγειώνεται στην πραγματικότητα. Μόνο έτσι θα προχωρήσουν κάποια πράγματα που πρέπει να προχωρήσουν. Φαντάζομαι με εννοείς.

-Ε, εντάξ….

-Από την άλλη σκεφτόμουνα…«Μόνο μπροστά» εσείς, «η Ελλάδα μπροστά» εμείς….γιατί δεν τα βρίσκουμε, κάπου στη μέση και στο «μπροστά» και να συνεργαστούμε? Να γίνει μια ωραία, κυριλέ κατάσταση ρε παιδί μου.

-Τα ίδια μου λέει και Σταυράκης….Έχετε φαγωθεί όλοι να κάνουμε συνεταιρισμό! Κάτσε να δούμε τι θα γίνει στις εκλογές και μετά βλέπουμε.

-Ήμουνα μάγκας μια φορά
με φλέβα αριστοκράτη
τώρα θα γίνω αντιπρόεδρος
σε κυβέρνηση βαρβάτη.

"Επειδή αρνούμαστε να εγκαταλείψουμε τον αγώνα"..

Νέα πολιτική κίνηση και συμπόρευση με την Λαϊκή Ενότητα

03.09.2015

Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση (ΑΡΚ) είναι το όνομα της νέας πολιτικής κίνησης η οποία συγκροτήθηκε από πρώην μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και της νεολαίας του κόμματος, οι οποίοι ανακοίνωσαν την εκλογική συνεργασία τους με την Λαϊκή Ενότητα.

Την ανακοίνωση αυτή μέχρι στιγμής την έχουν υπογράψει 83 άτομα.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή τους:

Όσες και όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο είμαστε αφοσιωμένες/οι στην υπόθεση της Αριστεράς, των ιδανικών και των αγώνων της. Όλα αυτά τα χρόνια δώσαμε πολυετείς και σκληρές μάχες  για την ενότητα των αριστερών δυνάμεων, τη συνάντηση της Αριστεράς με το οικολογικό κίνημα και τη ριζοσπαστική ανασυγκρότηση του χώρου, ήδη από την εποχή του πρωτοπόρου εγχειρήματος του Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης, καρπός του οποίου υπήρξε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήμασταν ανάμεσα σε αυτές και αυτούς που διαδήλωσαν στη Γένοβα και στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που συμμετείχαν στο νικηφόρο μέτωπο του «άρθρου 16», πο βρέθηκαν στο δρόμο τον Δεκέμβρη του 2008, που στήριξαν όλα τα κινήματα που είχαν στόχο την προάσπιση των  πολιτικών, κοινωνικών, ατομικών και εργασιακών δικαιωμάτων, με αποκορύφωμα τους αντιμνημονιακούς αγώνες μας στις πλατείες και το μεγαλειώδες δημοψήφισμα του 62%. Βρεθήκαμε μαζί στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες των εργαζομένων, των νέων και των ανέργων, στις μεγάλες διαδηλώσεις κατά της κρατικής καταστολής, στην υπερήφανη μάχη των κατοίκων ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική.

Οργανωθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ προερχόμενοι/ες από διαφορετικά σημεία εκκίνησης – άλλοι από κόμματα, οργανώσεις και κινηματικές συλλογικότητες, άλλες ανένταχτες. Όλα αυτά τα χρόνια εργαστήκαμε με ανιδιοτέλεια για το κοινό μας εγχείρημα, δρώντας με βάση την αδιαπραγμάτευτη για όλους μας συμφωνία  να ακυρωθούν τα μνημόνια και να διατυπώσουμε συλλογικά μια νέα ατζέντα για τον κοινωνικό μετασχηματισμό – ιδίως μετά την εξάντληση του σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου και του αποτυχημένου παραδείγματο των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Δώσαμε μάχες γι’ αυτό που παρέμενε ζητούμενο: την εσωκομματική δημοκρατία, την οριζοντιότητα των δομών, την αντι-ιεραρχική και συλλογική συμμετοχή των μελών μας στον πολιτικό διάλογο και τη λήψη των αποφάσεων. Και, πάνω από όλα, επιμείναμε στην ανάγκη τα κόμμα να δουλεύει συσηματικά μέσα στην κοινωνία, επιμένοντας ότι μόνο έτσι θα φάνταζαν εφικτοί σήμερα οι στόχοι της συλλογικής χειραφέτησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Με την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, και παρά τις ενστάσεις μας για το περιεχόμενο και τη διαδικασία διαμόρφωσης της πολιτικής του, στηρίξαμε την κυβέρνηση της Αριστεράς, με την ελπίδα ότι αυτή θα κρατούσε ζωντανή την κοινή μας υπόθεση: την ανατροπή της σκληρά ταξικής λιτότητας, την αναβάθμιση της δημοκρατίας, την ανάκτηση της λαϊκής κυριαρχίας και της αξιοπρέπειας των πολιτών. Παρά τις αμφιβολίες και την κριτική απόστασή μας από την αδιέξοδη, όπως αποδείχτηκε, στρατηγική της κυβέρνησης, να εγκλωβιστεί σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς να φροντίσει για ένα μαζικό κίνημα αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη -- στρατηγική που οδηγούσε σε εγκλωβισμό στο πλαίσιο και τους όρους της ηγεμονίας των νεοφιλελεύθερων αυταρχικών ευρωπαϊκών δυνάμεων--,  δώσαμε μαζί τη νικηφόρα μάχη του ΟΧΙ.

Ακόμα και μετά την ταπεινωτική συνθηκολόγηση της 13ης Ιουλίου, που διέψευσε τις προσδοκίες και τις ελπίδες της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, ιδίως των πιο ταλαιπωρημένων στρωμάτων που οδηγήθηκαν στη φτώχεια, αλλά  και  της νεολαίας, πολλοί/ές από εμάς παραμείναμε στον ΣΥΡΙΖΑ, διεκδικώντας τη μη εφαρμογή, τουλάχιστον- από την κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε η Αριστερά, του εξοντωτικού Μνημονίου. Σήμερα όμως αποχωρούμε από τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι το εσωκομματικό πραξικόπημα, η προκήρυξη δηλαδή εκλογών και η ακύρωση συλλογικών αποφάσεων, ήταν η τελευταία σταγόνα. Η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης καταπάτησε  την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για τη διεξαγωγή Έκτακτου Συνεδρίου, ακυρώνοντας τη δυνατότητα να αναζητήσουμε με δημιουργικό τρόπο, συλλογιά και ενωτικά, χωρίς δηλαδή αποκλεισμούς, τα αίτια της καταστροφικής στρατηγικής που ακολουθήθηκε ερήμην του κόμματος. Αυτός ήταν και ο μόνος τρόπος να συνδιαμορφώσουμε, ως κομματική συλλογικότητα, ένα κοινό πρόγραμμα απεγκλωβισμού από το δόγμα της ανυπαρξίας εναλλακτικής (TINA), στο οποίο εμφανώς έχει προσχωρήσει η ηγεσία του κόμματος και της κυβέρνησης.

Επειδή αρνούμαστε να γίνουμε συνένοχοι/ες στο να μετατραπεί το Τρίτο Μνημόνιο σε προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ δε περισσότερο στη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακό κόμμα, με διαφορετική κοινωνικοπολιτική συγκρότηση και ταξική αναφορά από αυτές που εκφράστηκαν στις εκλογές και τη μάχη για το ΟΧΙ.

Επειδή έχει μεγάλη σημασία να μην εγκαταλειφθεί το ΟΧΙ στη ναζιστική ακροδεξιά, αλλά αντίθετα, να ενισχυθεί ο αγώνας ενάντια στο Μνημόνιο με τη στήριξη ενός αριστερού ψηφοδελτίου.

Επειδή έχει πολύ μικρότερη σημασία ποιος θα διαχειρίζεται το Τρίτο Μνημόνιο στο εφιαλτικό σενάριο μιας βουλής που θα απαρτίζεται μόνο από κόμματα που εκπροσωπούν παραλλαγές διαχείρισης του ανελαστικού μνημονιακού προγράμματος.

Επειδή θέλουμε να εκφραστούν ουσιαστικά και ριζοσπαστικά οι κοινωνικές δυνάμεις που αγωνίζονται για μια άλλη ζωή, στον αντίποδα της εξοικείωσης με τη θλιβερή μνημονιακή «κανονικότητα» που επιβάλλουν οι «από πάνω».

Επειδή στις δυνάμεις αυτές πρέπει να δοθεί λόγος και ρόλος, κι επειδή από αυτές θα παραχθούν οι επεξεργασίες για τον απεγκλωβισμό, σε αντικαπιταλιστική προοπτική, από τα μνημόνια.

Επειδή ο στόχος του απεγκλωβισμού απαιτεί να εξετάσουμε όλα τα ενδεχόμενα, με δεδομένα τα ανελαστικά όρια της νεοφιλελεύθερης αστικής ηγεμονίας στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη, αλλά δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ανάπτυξη κοινών αγώνων με τους ευρωπαϊκούς λαούς και την αξιοποίηση των ρήξεων που προέκυψαν ή θα προκύψουν από τους αγώνες αυτούς.

Επειδή αρνούμαστε να εγκαταλείψουμε τον αγώνα για την ανάσχεση  των μνημονιακών πολιτικών, την επιβίωση, την αξιοπρέπεια και την δημοκρατία – το δικαίωμά μας δηλαδή να αντιστεκόμαστε.

Για όλους αυτούς τους λόγους επιδιώκουμε να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, με αποσκευές τις αξίες και τα οράματα που έχουμε ως αριστεροί και αριστερές, στην προσπάθεια να συγκροτηθεί μία πλατιά, πλουραλιστική κίνηση εκλογικής παρέμβασης για τις 20 Σεπτέμβρη.

Η κίνηση αυτή, η Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση (ΑΡΚ), είναι ένα εγχείρημα με ταξικό, οικολογικό, φεμινιστικό, κινηματικό, αντιρατσιστικό και διεθνιστικό πρόσημο, η ατζέντα του οποίου αντλεί από την ισχυρή παρακαταθήκη του ΟΧΙ. Η κίνηση θα συμμετάσχει στην εκλογική μάχη, σε συνεργασία με το ενωτικό, πολυπολικό Μέτωπο που συνδιαμορφώνεται με τη ΛΑΕ και άλλες πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες. Το στοίχημα γι’ αυτή μας τη συμμετοχή είναι το υπό συγκρότηση Μέτωπο να αρθρωθεί και να λειτουργήσει δημοκρατικά, με συλλογικούς και «ανοιχτούς» όρους, αντλώντας από τις καλύτερες παραδόσεις της Αριστεράς του 21ουαιώνα και απορρίπτοντας τρόπους οργάνωσης, λειτουργίας και παρέμβασης που απογοητεύουν, αντί να εμπνέουν.

Saturday, 5 September 2015

με ακούς μικρούλη?


το jpeg της ευαισθητοποίησης

τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις μικρούλη;

με ακούς;

κάποιες νύχτες βγαίνω στο μπαλκόνι και ουρλιάζω

θελω να δω να ανάβει ένα φως από απέναντι

κάποιος να μου πει “πάψε ηλίθιε”

να απαντήσω “ευχαριστώ που με άκουσες” και να ξαναμπώ μέσα

όμως κανείς δεν ακούει

λες και βρίσκομαι μέσα σε μια φωτογραφία

τι ησυχία που κάνει μέσα στις φωτογραφίες ε μικρούλη;

ώστε ήρθαν οι στιγμές που δεν κυλάνε

και πώς γίνεται να κυματίζει η θάλασσα χωρίς να ακούγεται ο παφλασμός;

τι να σου πω

θρίαμβος

έγινες το jpeg της ευαισθητοποίησης στην ήπειρό μου

έπεσες βέβαια και σε εποχή καλή

κλάψαν μανούλες για πάρτη σου μετά τις διακοπές τους

να σκεφτείς πως η τηλεπαρουσιάστρια έβαλε κραγιόν στο χρώμα ωμού κρέατος

τι άλλο να σου πω;

το πόσο εγωιστικά πλάσματα είναι τα αστέρια;

τέτοια φρίκη κι αυτά απάνω το βιολί τους

να χαίρεσαι που δεν σε μάζεψε μ' απόχη η frontex

τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις μικρούλη;

με ακούς;

η κόρη μου με ρώτησε πώς γίνεται κι οι γλάροι κάθονται στο νερό και δε βουλιάζουν

κάτι ψέλλισα σα θνητός για τη βαρύτητα

να σουν εδώ να μου 'λεγες τι έπρεπε να απαντήσω

εσύ που έπαιρνες τα γράμματα

κι έμαθες τόσο γρήγορα την ιστορία της ανθρωπότητας


τα "ευαίσθητα" κτήνη



Προς όσους θίγονται και ωρύονται επειδή οι εικόνες είναι σκληρές και θα προτιμούσαν κάτι σε ποδοσέλφι, ηλιοβασίλεμα, ντοματοσαλάτες, κουτσομπολιά για πολιτικούς εγκληματίες και τσιτάτα του Κοέλιο. 

Κανένα έλεος για τις ευαισθησίες των αποκτηνωμένων. 

Ιδού, κατάμουτρα, η αλήθεια ως απάντηση αυτών που διώκετε, και προπηλακίζετε, και εκμεταλλεύεστε, και τραμπουκίζετε, και ρωτάτε γιατί δεν κάθονται σπίτια τους, και αποκαλείτε λιποτάκτες, δειλούς, λαθραίους και εισβολείς, όταν δεν τους χρεώνετε 3 ευρώ την φόρτιση του κινητού και 5 το σουβλάκι, ενώ τους κλοτσάτε από αλάνα σε αλάνα όπου τους έχετε να κοιμούνται τρομοκρατημένοι στα σκατά και στα σκουπίδια. 

Η κόλαση όλη στα μούτρα σας, όχι για κανέναν άλλον λόγο, σιγά μην ευαισθητοποιηθείτε, αφού είστε κτήνη, απλά για να σας φαίνεται όλο και περισσότερο το πόσο σκατόψυχοι είστε και να ξέρουμε οι υπόλοιποι με τι καθάρματα και υποκριτικά σκουλήκια έχουμε να κάνουμε, επειδή είναι προφανές ότι έχει έρθει πια η ώρα να λογαριαστούμε, αφού αυτή η κατάσταση που βλέπουμε στις φωτογραφίες δεν μπορεί ούτε να συνεχιστεί ούτε φυσικά να αποσιωπηθεί, όπως θα προτιμούσατε, Ευρωναζήδες, δολοφόνοι.

Monday, 31 August 2015

Μελωδίες Βενεζουέλας


με σαλιάρα και σπαλιάρα

λούμπεεεεεν #4

Ενωμένοι χαζοί #2

Ενωμένοι χαζοί


Immigraniada

           

οέοο?