Wednesday, 31 July 2013
Tuesday, 30 July 2013
"πες, πες, θα πετύχουμε"..
Σε συνέντευξή του στο
ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ο κ. Στουρνάρας διαβεβαιώνει ότι η Ελλάδα
οδεύει προς πρωτογενές πλεόνασμα φέτος και σημειώνει ότι ο οικονομικός κίνδυνος
έχει περιοριστεί. Επισημαίνει, αντιθέτως, τον κίνδυνο κόπωσης, που συνοδεύει το
πρόγραμμα λιτότητας.
«Δεν βλέπω κάποιον
οικονομικό κίνδυνο. Είναι πολιτικός ο κίνδυνος και συνδέεται με την κόπωση των
βουλευτών», τονίζει και συνεχίζει: «Οι βουλευτές απλώς αντικατοπτρίζουν τον
μέσο άνδρα ή γυναίκα στο δρόμο. Πρέπει να πιστέψουν ότι υπάρχει φως στο τέλος
του τούνελ. Εάν το πιστέψουν, θα συνεχίσουν να ψηφίζουν τα λίγα απαραίτητα
μέτρα που απομένουν. Εάν δεν το πιστέψουν, δεν πρόκειται να τα ψηφίσουν. Αυτός
είναι ο μεγάλος κίνδυνος».
πηγή: tvxs
με άλλα λόγια...
στη χώρα του μαλάκα
Εσύ τι αισθάνεσαι;
26 Ιουλ, ’13
Pitsirikos
Σύμφωνα με το
τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, μόνο το 31% των Ευρωπαίων έχει εμπιστοσύνη στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι υπόλοιποι εμπιστεύονται περισσότερο την Μπαρτσελόνα και
το βασιλικό μωρό. Στο ερώτημα αν «αισθάνεστε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης», οι
Έλληνες είναι πρώτοι στις αρνητικές απαντήσεις, αφού το 56% των Ελλήνων
απάντησαν πως δεν αισθάνονται πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά ούτε και
πολίτες, γενικότερα.
Οι μισοί Έλληνες δεν
αισθάνονται Ευρωπαίοι, ενώ οι άλλοι μισοί δεν αισθάνονται Έλληνες.
Σύμφωνα με την έρευνα
του ευρωβαρόμετρου, οι περισσότεροι Έλληνες αισθάνονται μαλάκες, οπότε αυτός
είναι μάλλον ο λόγος που ο Αντώνης Σαμαράς αυτοπροσδιορίστηκε ως «μαλάκας» στο
πρόσφατο τηλεοπτικό διάγγελμά του: για να ταυτιστεί δηλαδή με τον μέσο Έλληνα
και να μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή του.
Βέβαια, κανείς δεν
θέλει να είναι αυτό που είναι ο Σαμαράς, οπότε -επειδή η έρευνα του
ευρωβαρόμετρου έγινε πριν το διάγγελμα Σαμαρά- το ποσοστό των Ελλήνων που
δηλώνουν μαλάκες θα πρέπει να έχει μειωθεί αισθητά από την στιγμή που ο Σαμαράς
αυτοανακηρύχτηκε μαλάκας.
Η πλειοψηφία των
Ελλήνων δεν αισθάνονται Ευρωπαίοι σήμερα αλλά, όσο υπήρχαν δάνεια και
πιστωτικές, αισθάνονταν πολύ Ευρωπαίοι, οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως,
αν του Έλληνα του χώσεις χρήμα -έστω και πλαστικό- δεν έχει κανένα πρόβλημα να
αισθανθεί και Μογγόλος.
Όπως δείχνει η
έρευνα, το 89% των Ελλήνων δηλώνουν πως η φωνή τους δεν ακούγεται στην
Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά, αν μετά την χρεοκοπία της χώρας σου εσύ πας και ψηφίζεις
τα δυο κόμματα που την κυβέρνησαν επί 40 χρόνια και ψηφίζεις και τους νεοναζί,
πώς να ακουστεί η φωνή σου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ρε ζώον;
Ποιος θα σε πάρει στα
σοβαρά; Αφού είσαι λαμόγιο, σούργελο και ραγιάς.
Το σωστό θα ήταν να
σου κόψουν και την γλώσσα, για να σταματήσεις να μιλάς και να λες συνέχεια
μαλακίες, ώστε να μην ακούγεται η φωνή σου όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά
πουθενά.
Σύμφωνα με το
ευρωβαρόμετρο, το 60% των Ελλήνων είναι υπέρ της ευρωπαϊκής οικονομικής και
νομισματικής ενοποίησης αλλά δεν είναι να παίρνεις τους Έλληνες στα σοβαρά
-γιατί δεν ξέρουν τι τους γίνεται-, οπότε ας αποφασίσουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι
που καλά ζώα είναι κι αυτοί.
Ευτυχώς που τις αποφάσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση τις παίρνουν οι αγορές
γιατί οι λαοί είναι εντελώς αναξιόπιστοι.
πηγή: pitsirikos
Monday, 29 July 2013
θα μας μείνει συνήθεια..
Η συνεχής παράκαμψη της Βουλής θα οδηγήσει στην κατάργηση της;
28 Ιουλ 2013
Στέλιος Κούλογλου
Τελευταία κίνηση, μετά τις αλλεπάλληλες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που σύμφωνα με το Σύνταγμα εκδίδονται σε έκτακτες καταστάσεις αλλά έχουν καταντήσει "ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο", η τροπολογία που κατατέθηκε την Παρασκευή, σύμφωνα με την οποία η κατάργηση θέσεων και οι απολύσεις στο Δημόσιο μπορεί να γίνονται με προεδρικά διατάγματα, παρακάμπτοντας την Βουλή ακόμη και για ένα τόσο κρίσιμο θέμα που άπτεται του Συντάγματος. Κερασάκι στην τούρτα της πλήρους απαξίωσης των κοινοβουλευτικών κανονισμών, οι κ.κ. Στουρνάρας και Μητσοτάκης κατέθεσαν την τροπολογία στο νομοσχέδιο για τα αυθαίρετα!
Υποχρεωμένη, από τις συμφωνίες που η ίδια έχει αποδεχθεί ή και συνάψει, να ακολουθεί τις οδηγίες της τρόικας, η κυβέρνηση καταφεύγει όλο και συχνά σε έκτακτα μέτρα προκειμένου να εφαρμόσει την πολιτική της. Οι διαφοροποιήσεις κυβερνητικών βουλευτών σχεδόν σε κάθε κρίσιμη ψηφοφορία στην Βουλή, επιτείνουν την ανησυχία και τον πανικό των Σαμαρά- Βενιζέλου, που παρά τις σχετικές προειδοποιήσεις διστάζουν να καταφύγουν σε πειθαρχικά μέτρα, τα οποία θα ροκάνιζαν ακόμη περισσότερο την ισχνή κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία.
Την εβδομάδα που πέρασε, ο μεν Σαμαράς προειδοποίησε για μια ακόμη φορά τους βουλευτές του που διαφοροποιήθηκαν ότι παρόμοια μέτρα θα ληφθούν ..την επόμενη φορά, ο δε Βενιζέλος δεν προχώρησε ούτε καν στην αντικατάσταση του Π.Κουκουλόπουλου από την θέση του κοινοβουλευτικού εκπρόσωπου του κόμματος, παρ' ότι ο βουλευτής Κοζάνης είχε αυτή την ιδιότητα όταν διαφοροποήθηκε στην ψηφοφορία για την δημοτική αστυνομία. Ετσι, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση και να διατηρηθούν στην εξουσία, οι αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ προτιμούν να απαξιώνουν την Βουλή.
Πάλι μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα, επέβαλλαν την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, παρ' ότι ακόμη και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής είχε κρίνει ως αντισυνταγματικές κρίσιμες διατάξεις του. Σε ένα παράλληλο περιστατικό, οι υπουργοί Υγείας και Ναυτιλίας θεσμοθέτησαν τη σύναψη ατομικών συμβάσεων εργασίας για τους ναυτικούς της ποντοπόρου ναυτιλίας, μια διάταξη που πριν από δύο μήνες είχε απορρίψει με ονομαστική ψηφοφορία η πλειοψηφία της Βουλής των Ελλήνων!Η δε τριχοτόμηση της προς πώληση ΔΕΗ έγινε με πράξη του υπουργικού Συμβουλίου- που δεν συνεδρίασε καν- αντί να περάσει από την Βουλή με νόμο, όπως θα απαιτούσε μια τέτοια απόφαση στρατηγικής σημασίας.
Στο παζλ της απαξίωσης του Κοινοβουλίου, θα πρέπει να προστεθεί και η προβοκατόρικη δράση της Χρυσής Αυγής, όπως ξεδιπλώθηκε και την εβδομάδα που πέρασε με την αήθη επίθεση της διορισμένης "πρώτης κυρίας" των νεοναζί εναντίον του αντιπροέδρου του Σώματος Γ. Δραγασάκη και της κόρης του. Την θρασύτητα της Χρυσής Αυγής τροφοδοτεί η έλλειψη σεβασμού στους κοινοβουλευτικές κανόνες και το Σύνταγμα που επιδεικνύει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παρ' ότι κατακρίνει τις αντιδημοκρατικές, αντισυνταγματικές πρακτικές στην Βουλή, η αντιπολίτευση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και τους κινδύνους που εγκυμονούν τέτοιες πρακτικές για την Δημοκρατία στην χώρα.
'Ομως οι πολιτικοί και οι παράγοντες του πολιτεύματος που παρακολουθούν με ανησυχία την συσσώρευση των περιστατικών, αναρωτιούνται τι μπορεί να συμβεί το επόμενο διάστημα, με δεδομένη την αναπόφευκτη χειροτέρευση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας, αλλά και την αποθράσυνση της τρόικας που βλέπει να ικανοποιούνται όλες οι επιθυμίες και να πετυχαίνουν όλα τα καψόνια της. Οι ίδιοι παράγοντες θυμίζουν ότι της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία είχαν προηγηθεί, στην δημοκρατία της Βαιμάρης,οι συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και γενικότερα η απαξίωση της γερμανικής Βουλής. Αν σε όλα αυτά προστεθεί η ταπείνωση του γερμανικού έθνους, που θυμίζει πολύ όσα σήμερα υφίσταται το ελληνικό, τότε οι ομοιότητες της σημερινής Ελλάδας με την δημοκρατία της Βαιμάρης παίρνουν ανατριχιαστικές διαστάσεις.
πηγή: tvxs
Sunday, 28 July 2013
ας τον χρηματοδοτήσει κάποιος....
...γιατί έτσι όπως πάει, θα αρχίσει να βλέπει τον Άδωνι σαν εξαιρετικό νευροχειρουργό και τον Βορίδη σαν τη μετενσάρκωση του Γκάντι.
Τώρα που ο δικός σας κ.Σμαραγδή,
ο ψηλός με τα κεφαλογαμήσια ντε,
θα μας πνίξει στα επενδυτικά ευρώ και οι συμπαραγωγές της δουτού-τιβί θα πηγαίνουν και θα έρχονται...
γιατί δεν γυρνάτε και κάνα Φάουστ?
Μπορεί να μην το'χει γράψει Έλληνας, αλλά νομίζω ότι είναι ένα εξαιρετικό έργο-καμβάς, για να εκφράσετε την ομορφιά που βλέπετε γύρω σας και κρύβετε μέσα σας..
images@kirki
Saturday, 27 July 2013
Friday, 26 July 2013
Thursday, 25 July 2013
σαπιούλα
image@kirki
Η ναζί-πρεζού και η
μπουζού
Ιουλίου 24, 2013
Γράφει ο Θανάσης
Καρτερός
Αξίζει να κρατήσει
κανείς τη μύτη του, να επιστρατεύσει την υπομονή του, και να δει το βίντεο
(δείτε εδώ) με τις αθλιότητες της Ζαρούλια για την «πρεζού» και τη «μπουζού»
στη Βουλή. Για να καταλάβει από τα λόγια της, αλλά και από το ύφος της, σε ποια
υπόγεια μίσους οδηγεί τον άνθρωπο η πρέζα του ναζισμού. Να καταλάβει, επίσης,
πώς άνθρωποι που είχαν παιδιά, άκουγαν Βάγκνερ και δάκρυζαν με τον Σίλερ
έριχναν στη βάρδια τους χιλιάδες συνανθρώπους τους στα κρεματόρια και
επέστρεφαν ύστερα στο σπίτι τους χωρίς καμιά τύψη.
Το ξέραμε ότι η
Ζαρούλια είναι η φράου του Μιχαλολιάκου. Ότι λατρεύει τα SS τόσο πολύ, ώστε να
φοράει δαχτυλίδι με τον χαρακτηριστικό σταυρό τους στην ορκωμοσία της ελληνικής
Βουλής. Ότι επικαλείται τον Πλάτωνα και τους αρχαίους φιλοσόφους για να
στηρίξει τις επιθέσεις σε «τρισάθλιους λαθρομετανάστες». Και ότι μισεί τους
κομμουνιστές και τους πάσης φύσεως αριστερούς όσο και ο Γερμανός ιδεολογικός
της μπαμπάς με το όνομα Αδόλφος.
Αλλά αυτή η αιμοβόρα
επίθεση εναντίον ενός κοριτσιού που δεν το ξέρει, δεν της έχει κάνει τίποτε,
δεν έχουμε ιδέα τι Θεό πιστεύει, αλλά έχει την ατυχία να είναι παιδί ενός
πολιτικού της αντιπάλου, είναι η κορυφαία στιγμή της -και η κορυφαία στιγμή της
συμμορίας της. Διότι εδώ δεν μιλάμε για κακία, για μίσος, για βλακεία, για
ανθρωποφαγία, για ρατσισμό. Εδώ είδαμε σε εγκάρσια τομή τη φύση των εγκεφάλων
που γέννησαν την κόλαση του Νταχάου, του Άουσβιτς, των γκέτο και εξόντωσαν
εκατομμύρια ανθρώπους για ένα λόγο: Γιατί είχαν την ατυχία να γεννηθούν από
γονείς που οι ομοϊδεάτες της Ζαρούλια έκριναν ως κατώτερους, βρώμικους,
άθλιους, εχθρούς της άριας φυλής.
Αν το καλοδεί κανείς,
ακριβώς η διανοητική κόλαση της Ζαρούλια, πολλαπλασιασμένη με τη δύναμη της
εξουσίας και των όπλων, είναι που γέννησε τα θηριώδη εγκλήματα των ναζί. Η
Ζαρούλια δεν δίστασε να κάνει ότι ακριβώς οι χιτλερικοί που την εμπνέουν: Να
δολοφονήσει ηθικά -ευτυχώς για την ώρα μόνο αυτό μπορεί να κάνει…- ένα παιδί,
μόνο και μόνο επειδή είναι παιδί κάποιου. Τόσο απλά. Και τη δυνατότητα να το
κάνει αυτό μέσα στην ελληνική Βουλή, της την έδωσαν όλοι εκείνοι που ψήφισαν τη
ναζιστική συμμορία για να δουν άσπρη μέρα τα παιδιά μας -ας τη χαίρονται την
ηγερία του Μιχαλολιάκου τώρα, ιδιαίτερα όσοι έχουν κορίτσια.
πηγή: το κουτί της Πανδώρας
Wednesday, 24 July 2013
"no Greeks"
"No rats, no Greeks, All American"
ας το δει κάθε ανιστόρητος έλληνας ρατσιστής-φασιστάκος-"εθνικιστής", μπας και καταλάβει γιατί τρίζουν τα κόκαλα των προγόνων του
ο Roger και το σκοτάδι
Roger Waters και Χρυσή Αυγή (καμμία σχέση)
ένα κείμενο του
Γιάννη Αγγελάκα
23/7/2013
Ο Ρότζερ Γουώτερς σ΄οποιαδήποτε κατάσταση κι αν βρίσκεται
σήμερα έκανε κάποτε αυτόν τον πλανήτη να γυρίζει ομορφότερα και μύησε
εκατομμύρια νέους ανά την υφήλιο σε πρωτόγνωρα μουσικά τοπία και ακόμη
φωτεινώτερες σκέψεις αντίθετα οι
απανταχού εθνικιστές, χρυσαυγίτες κτλ το μόνο που προσφέραν και
επιμένουν να προσφέρουν σ' αυτόν τον πλανήτη είναι φρένο , σκοτάδι , φόβο και
καταστροφή . Προτείνω το κάτωθι τετράστιχο για διεθνή ύμνο του εθνικισμού:
Κανείς δεν είναι αδελφός
Το μίσος μου είν' απ' όλα ιερότερο
Κι αν είναι να πνιγώ απ' το φώς
Το σκότος προτιμότερο
πηγή: alltogethernow
Tuesday, 23 July 2013
ΦΠΑ γιαχνί
Μια σαλάτα με ΦΠΑ παρακαλώ!
22 Ιουλ, ’13
Pitsirikos
Ειδικό σήμα θα έχουν τα εστιατόρια και οι επιχειρήσεις εστίασης που θα
μετακυλίσουν στις τιμές τη μείωση του ΦΠΑ από την 1η Αυγούστου. Τα εστιατόρια
που δεν θα μειώσουν τις τιμές δεν θα έχουν το ειδικό σήμα, ενώ και οι
σερβιτόροι θα πρέπει να φοράνε ένα κίτρινο αστέρι στο πέτο.
Πήξανε στα σήματα τα καταστήματα τα τρία τελευταία χρόνια αλλά δεν πήξανε από πελάτες, οπότε κλείνουν.
Φυσικά, είναι βλακώδες αυτό το μέτρο με το ειδικό σήμα στα εστιατόρια, αφού
όλοι οι εστιάτορες θα μπορούν να υποστηρίζουν πως μείωσαν τις τιμές. Ποιος θα
τους ελέγξει; Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους; Ποιου κράτους;
Η Ελλάδα προσποιείται πως είναι κράτος, κι εμείς προσποιούμαστε πως είμαστε
πολίτες αυτού του κράτους.
Βέβαια, λένε πως τα εστιατόρια που θα είναι στο σύστημα θα υπογράψουν
σχετική συμφωνία και θα προσκομίζουν στις τοπικές οργανώσεις στοιχεία από την
ταμειακή μηχανή που θα αποδεικνύουν πως μείωσαν τις τιμές, ενώ θα πρέπει να
διαθέτουν τιμοκαταλόγους που θα έχουν τον παλιό και τον νέο ΦΠΑ.
Παιδιά, στις ταβέρνες πάμε για να φάμε, να πιούμε και να ξεσκάσουμε με την
παρέα μας, όχι για να κάνουμε έλεγχο στα βιβλία του κάπελα.
Δεν θέλω να κάνω έλεγχο στον ταβερνιάρη· στον εφοπλιστή θέλω να κάνω έλεγχο.
Κι αν κάνω έλεγχο στον εφοπλιστή, να κάνω και στον ταβερνιάρη. Αλλά δεν θέλει
ούτε η κυβέρνηση, ούτε ο εφοπλιστής. Οπότε «γαμώ το κεφάλι σου, μαλάκα».
εκτός βιοποικιλότητας οι σέλινες
Βιοποικιλότητα και Ρατσισμός (Biodiversity vs Racism)
Το βίντεο αυτό αποτελεί εργασία φοιτητών για το μάθημα της "Βιοποικιλότητας" του Τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ (http://www.bio.auth.gr/content/biopoi...) και δίνει μία αυτονόητη απάντηση της επιστήμης για το ρατσισμό.
This video is a students' project for the course of "Biodiversity" Department of Biology, Aristotle University of Thessaloniki (http://www.bio.auth.gr/en/content/bio...) and gives an obvious answer of science to racism.
Monday, 22 July 2013
το καθεστώς "διαθεσιμότητας" γενικεύεται...
@"Πανόραμα μιας Επταετίας" (ΝΕΤ)
«Ακριβή μου…
υποστήριξη»
Δημήτρης Μηλάκας
Εκτός από το παραπάνω ερώτημα υπάρχει ένα ακόμη: Τι μπορεί να δώσει η ελληνική
κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον; Μήπως - μεταξύ άλλων - και μια κάποια μεγαλύτερη
ευελιξία στο Κυπριακό;
Ίσως να είναι τυχαίο, αλλά ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος έσπευσε στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τον
Νταβούτογλου την παραμονή της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μία
μέρα νωρίτερα ο κ. Βενιζέλος είχε ορίσει ειδικό του σύμβουλο επί του κυπριακού
τον παλαίμαχο και έμπειρο πρέσβη Δ. Καραιτίδη.
Όλες αυτές οι συμπτώσεις αποκτούν κάποιο νόημα αν έχουν βάση όσα ακούγονται στο
ελληνικό υπουργείο εξωτερικών περί της αμερικανικής διάθεσης/επιδίωξης να
οργανώσουν - μέσα στον Οκτώβρη - μια τετραμερή (Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία,
Τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος) διάσκεψη με στόχο την επίλυση του κυπριακού στη
βάση μιας παραλλαγής του σχεδίου Ανάν, το οποίο θα αποδεχτούν χωρίς έξωθεν
παρεμβάσεις οι εμπλεκόμενες πλευρές.
Ενδεχομένως, όπως εκτιμούν κάποιοι Έλληνες διπλωμάτες η ιστορία αυτή να έχει
προχωρήσει πολύ. Δηλαδή να έχει δοθεί η κατ’ αρχήν θετική ελληνική (και
κυπριακή) απάντηση, καθώς και οι δυο χώρες λόγω (και) της άθλιας οικονομικής
τους κατάστασης δυσκολεύονται να προφέρουν το όχι.
Στην περίπτωση που όλα τα παραπάνω είναι σωστά - κάτι που θα αποδειχτεί σύντομα
άλλωστε - μπορεί να πει κανείς ότι το φλερτ (επιβεβαίωσης) που δέχεται από την
Ουάσιγκτον ο Σαμαράς (επίσκεψη Λιου, πρόσκληση για επίσκεψη στο Λευκό Οίκο για
τις 8 Αυγούστου) έχει ήδη κοστίσει πανάκριβα.
ΥΓ: Και μέσα σ’ όλα αυτά η τουρκική πλευρά στρώνει το χαλί για κάποιου είδους
συνομιλίες ως εξής: ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπεσίρ Αταλάϊ,
αρμόδιος για κυπριακές υποθέσεις, που πραγματοποιεί επίσκεψη στα κατεχόμενα για
την επέτειο της εισβολής, ζήτησε οδικό χάρτη για την επίλυση του Κυπριακού. Σε
ομιλία του, ο Αταλάϊ δήλωσε ότι, αν η ελληνοκυπριακή πλευρά επιμένει σε
μονομερή - κατά την έκφρασή του - εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, ίσως να
τεθεί θέμα λύσης δύο κρατών.
Ο νοών…
πηγή: το ποντίκι
η τραγικωμωδία των τζημεροειδών και τα πολιτικά ορθά χάδια στους φασίστες
Ναι, ρε φίλε,
στραβώνω με τους φασίστες!
«Τραμπουκίζουν τους
καθηγητές στο Συμβούλιο Διοίκησης! Τους μπουζουριάζουν τα ΜΑΤ!! Μπουκάρουν έξι,
(6), six, βουλευτές του Σύριζα για “συμπαράσταση”!!!... Και στραβώνεις με τους
φασίστες ρε φίλε;;;»
Η (ρητορική) ερώτηση
είναι του Γρηγόρη Βαλλιανάτου. Του γνωστού γκέι ακτιβιστή, που διέπρεπε,
καίριος και ετοιμόλογος, σε πάνελ με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και
ειδικότερα των ομοφυλοφίλων, και δεν χαριζόταν σε κανέναν, φτάνοντας και να
διακόπτει τον συνομιλητή του, συχνά με κάπως παραπανίσια, κατά την αίσθησή μου,
ειρωνεία.
Έτσι ριζοσπαστικό και
ανυποχώρητο τον γνωρίσαμε, ώσπου παρακολουθήσαμε πέρσι την τραγικωμωδία της
εκλογικής σύμπραξής του με τον γνωστό και παραδοσιακά δεξιό Στέφανο Μάνο και
τον άγνωστό μας τότε πλην εύγλωττο στις ακροδεξιές θέσεις του Τζήμερο. Λέω
τραγικωμωδία, γιατί παρακολουθήσαμε τον Τζήμερο να βάζει βέτο να φύγει από το
τριαδικό σχήμα ο (γκέι και αντιεθνικιστής) Βαλλιανάτος• τον Μάνο να υποκύπτει•
τον Βαλλιανάτο να μην τους διαολοστέλνει• τους δύο να τον ξαναδέχονται στο
σχήμα, αλλά σε μη εκλόγιμη θέση• τον Βαλλιανάτο να μην τους διαολοστέλνει, και
όλα αυτά με αοριστολογίες και μισόλογα απ’ όλες τις πλευρές, συν ευφυολογήματα
από τον Βαλλιανάτο: το μικρό παιδί που το πετάξαν έξω απ’ την παρέα, κι αυτό
κοιτάζει πώς θα το ξαναπαίξουν και πώς θα διασκεδάσει την ταπείνωσή του. (Κι ας
αφήσουμε για την ώρα τον άλλο ριζοσπάστη, τον Μάνο, βετεράνο πάντως πολιτικό,
που δέχτηκε να γίνει ουρά της διαφημιστικής φούσκας του Τζήμερου.)
Από μιαν άποψη,
μπαίνουν ίσως τα πράγματα στη θέση τους. Ο καθένας προχωράει καταπώς νομίζει.
Και στραβώνει ή δεν στραβώνει με τους φασίστες.
Εγώ, προσωπικά, αφού με ρωτάνε, ναι, στραβώνω με τους φασίστες. Και πιο
πολύ μ’ αυτούς που με ρωτάνε!
πηγή: Γιάννης Χάρης
Sunday, 21 July 2013
"εκ τον ισχηροτέρον της Εβρώπης"
Ο αρχιτραγουδιστής της Πονηρεμβέργης
sarant
Γελοιογραφία
του Μποστ από το πρώτο βιβλίο του, τα Σκίτσα του Μποστ (1959). Ένδειξη
ημερομηνίας δεν υπάρχει στο βιβλίο, αλλά από τα γεγονότα που
περιγράφονται συμπεραίνουμε ότι το σκίτσο είναι του Αυγούστου 1959.
Το βέβαιο είναι πως τον Αύγουστο του 1959 είχε επισκεφτεί την Αθήνα ο
Δρ Έρχαρτ, ο πανίσχυρος αντικαγκελάριος και υπουργός οικονομικών της
Δυτικής Γερμανίας, για συνομιλίες επί οικονομικών θεμάτων. Φαίνεται πως η
επίσκεψη δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αν κρίνω από τις εφημερίδες της
εποχής. Ο Έρχαρτ ζήτησε ελεύθερη οικονομία από την Ελλάδα και είπε πως
οι παρατηρήσεις του δεν μπορούν να θεωρηθούν δυσάρεστες, αφού γίνονται
μεταξύ φίλων.
Ο Μποστ, φυσικά, δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία. Πρέπει εδώ
να πούμε ότι ο Έρχαρτ αποτελεί αγαπημένο θέμα του Μποστ. Σε παλιότερο
άρθρο τον είχαμε δει να γελοιογραφείται σαν Οθωμανός πασάς
που αποκρούει την έφοδο του Παναγιωτάκη Κανελλόπουλου στο
θησαυροφυλάκιο της Βόννης· εδώ ο Έρχαρτ είναι σύγχρονος: έρχεται με το
αεροπλάνο, παρουσιάζεται με κουστούμι και πούρο να μιλάει σπασμένα
ελληνικά, ενώ οι λεζάντες κάνουν λογοπαίγνια για τις γερμανικές όπερες.
Όμως, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον δεν το έχει ο Έρχαρτ (ο οποίος, θυμίζω,
λεγόταν Έρχαρντ), αλλά ο συνομιλητής του, που είναι πρώιμη μορφή του
Πειναλέοντα –όχι ακόμα Πειναλέων όμως, περισσότερο προς Καραγκιόζη
φέρνει με το μακρύ χέρι.
Σωστός καταιγισμός από μουσικά και γερμανικά λογοπαίγνια στο σκίτσο: Ο
αρχιτραγουδιστής της Πονηρεμβέργης είναι βέβαια λογοπαίγνιο με τη
βαγκνερική όπερα «Οι αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης», όπως βαγκνερική
είναι και η «Τετραλογία των Νιμπελούγκεν» (και μη μου πει κανείς
σχολαστικός πως το γνωστό είναι Νίμπελουγκ, το ξέρουμε) την οποία ο
Μποστ μετατρέπει σε «Τετραλογία των Τσιμπολογούνγκεν». Η απρόθυμος χείρα
του Έρχαρτ παραπέμπει βέβαια στην Εύθυμη χήρα, όπως και το απλωμένο
χέρι του πρωτοΠειναλέοντα, που ο Μποστ το ονομάζει «έφθυμο χείρα του
Ζητάους». Βέβαια, η οπερέτα «Εύθυμη χήρα» είναι του Λέχαρ, ενώ ο Ζητάους
παραπέμπει στον Στράους, αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί –άλλωστε, είναι
μάλλον βέβαιο ότι ο Μποστ δεν έχει κάνει λάθος.
Να προσέξουμε πίσω από τον πρωτοΠειναλέοντα ότι βαράνε τα κανόνα του
Φουκαρόνε: υπαινιγμός για την ταινία Τα κανόνια του Ναβαρόνε, που
γυρίστηκε στη Ρόδο. Η ταινία προβλήθηκε το 1961 και τις μέρες εκείνες
μόλις είχε οριστικοποιηθεί και ανακοινωθεί ότι θα γυριζόταν στην Ελλάδα.
Βέβαια, του Ναβαρόνε τα κανόνια ήταν πολεμικά, ενώ τούτα δω βαρούσαν
για χρεοκοπία.
Ακόμα πιο χαρακτηριστικό μποστικό μοτίβο είναι η εφημερίδα που
κρατάει ο πρωτοΠειναλέων, με τον άφθαστο τίτλο «Η εσωτερική κατανάλωσις»
και το τυποποιημένο πρωτοσέλιδό της «Η δραγμή είνε εκ τον ισχηροτέρον
της Εβρώπης» (Σε αρκετές γελοιογραφίες επαναλαμβάνεται αυτό το
πρωτοσέλιδο –άλλοτε θα δείτε «Το εισόδημά μας είναι ανώτερον της
Νορβηγίας και άλλων χωρών»· όλα αυτά ήταν αληθινοί ισχυρισμοί της
κυβερνητικής προπαγάνδας).
Το σκίτσο είναι απλό, χωρίς πολύ φόρτωμα, αλλά σε αντιστάθμισμα είναι
φορτωμένος ο λόγος· εκτός από το διάλογο, υπάρχει και έμμετρο σχόλιο σε
συννεφάκι στα πόδια των δυο προσώπων –πρόκειται για παρωδία γνωστού
τετράστιχου που πειράζει τον άστοχο κυνηγό (που δεν το έχω ταυτοποιήσει,
αλλά το ξέρει όλος ο κόσμος), μόνο που αντί για «Μπαμ» ακούγεται «Φαμ!»
κι αντί για λαγό έχουμε δόκτορα που ξεφεύγει, τον Δρα Έρχαρτ.
Ο πρωτοΠειναλέων ζητάει άρτο από τον δόκτορα Ερχάρτο, ζητάει τα
ψιλάιν, και, σε μια διαχρονική ατάκα, ζητάει να μην τα δώσει στην
ολιγαρχία (είπε κανείς τίποτα για Ζίμενς) διότι αυτοί είναι αντιπρόσωποι
της Λουφτ-Χάφτα. Ο Έρχαρτ απαντάει σε θαυμάσια σπασμένα ελληνικά, με το
καταπληκτικό «ουκ επ’ Ερχάρτω ζήσεται άνθρωπος» που φυσικά παρωδεί το
ευαγγελικό ρητό (ερχ-άρτος). Η αναφορά πιο πάνω για τα «πολλά έξοντος
Πλας ντε λα Κονκόρντ» αναφέρεται στα έργα της πλατείας Ομονοίας στα
οποία είχε φυσικά γίνει υπέρβαση του προϋπολογισμού. Η αναφορά στις
γαλλικές συνήθειες δεν ξέρω αν παραπέμπει σε κάποια κόντρα
Γαλλίας-Γερμανίας για τις μπίζνες στην Ελλάδα –όσο για το Λορντ φυσικά
δεν εννοεί τους Λόρδους αλλά τη λόρδα.
Το μαιανδρικό κείμενο έχει ως εξής:
Βάλτε προφέσορ κάτι τι και μη σας τρώει η σκέψι
Για δάνειο τα θέλουμε κι όχι κλέψει-κλέψει
Η κατάστασης είνε φρικόδυς κε δε σηκόνη αστεία
πλήθηναν τα ποντίκεια των ταμείων κε χόνονται στα ζαχαροπλαστεία
Με την βεβεότητα όθεν ότι δεν θα ακουστή κανένα νάιν
Διατελό μεθ’ υπολήψεος Μέντης Μποσταντζόγλου αρχιδούξ της Αμασίας κε βαρώνος του Ψωροκοστάιν!
Για δάνειο τα θέλουμε κι όχι κλέψει-κλέψει
Η κατάστασης είνε φρικόδυς κε δε σηκόνη αστεία
πλήθηναν τα ποντίκεια των ταμείων κε χόνονται στα ζαχαροπλαστεία
Με την βεβεότητα όθεν ότι δεν θα ακουστή κανένα νάιν
Διατελό μεθ’ υπολήψεος Μέντης Μποσταντζόγλου αρχιδούξ της Αμασίας κε βαρώνος του Ψωροκοστάιν!
Το «αρχιδούξ της Αμασίας» το χρησιμοποιεί ο Μποστ κι άλλες φορές σε
σκίτσα, σαν τίτλο του Πειναλέοντα. Η Αμάσεια (σήμερα Amasya) είναι στον
Πόντο. Δούκες δεν ξέρω να είχε ποτέ στην ιστορία της, είχε όμως
επίσκοπους. Θυμάμαι τον Αστέριο Αμασείας, που άφησε κάποια εκκλησιαστικά
έργα, αλλά πιο γνωστός τα τελευταία χρόνια επίσκοπός της ήταν ο
επιεικώς αμφιλεγόμενος Γερμανός Καραβαγγέλης. Βέβαια, ο Μποστ αδιαφορεί
γι’ αυτά, εκείνος διάλεξε την Αμάσεια για το λογοπαίγνιο με την α-μασία,
την έλλειψη μάσας.
Όσο για τα ποντίκια των ταμείων που χώνονται στα ζαχαροπλαστεία, ο
Μποστ παντρεύει δυο υποθέσεις, αφενός τις καταχρήσεις δημοσίου χρήματος
και αφετέρου μια υπόθεση που είχε κάνει πολύ κρότο, όταν τον Ιούλιο του
1959 είχαν βρεθεί ψόφια ποντίκια στην κουζίνα κεντρικού ζαχαροπλαστείου.
Στην υπόθεση αυτή έχει αφιερώσει ένα από τα καλύτερα σκίτσα του, που
δεν το έχω βάλει από εδώ διότι το έχει ήδη παρουσιάσει ο αγαπητός
Κουκουζέλης. Όμως τώρα που έκανα την ασίστ, υπολογίζω σε μερικές μέρες
να παρουσιάσω ξανά το ποντικοσκίτσο του Μποστ από τούτο εδώ το
ιστολόγιο.
πηγή: sarantakos
Subscribe to:
Posts (Atom)






















