πλεόνασμα αξιοπρέπειας

(Θόδωρος Παπαγιάννης, Μάθημα στην τάξη, γλυπτό)

Διευθυντής σχολείου: Παραιτούμαι - Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης

Προς τους φίλους Διευθυντές και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς

Παραίτηση από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου

Πάντα πίστευα σε μια διευθυντική θητεία με δημοκρατικότητα, που θα δίνει λόγο στα οράματα και τις πρωτοβουλίες των συναδέλφων, στις ιδιαιτερότητες και τις κλίσεις των μαθητών. Πάντα πίστευα στον Διευθυντή που θα ξεπερνά τις τυπικότητες στοχεύοντας πέρα από παγερές γραφειοκρατίες, στη δημιουργία ενεργών πολιτών. Πάντα πίστευα ότι διοίκηση σημαίνει διορατικότητα, πρωτοπορία, συμμετοχή, συναδελφικότητα. Όταν ανέλαβα τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα κατέληγα να γίνω ελεγκτής παρουσίας, συντάκτης προγραμμάτων με επιφύλαξη, τιμητής των συναδέλφων, αποδέκτης υποβιβασμών. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να συμπεριφέρομαι σαν ένας στυγνός γραφειοκράτης με προσκόλληση στην απόλυτη τυπικότητα, αδιάφορος για την δημιουργία κλίματος εκπαιδευτικής προσφοράς και καινοτομίας. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να βάλω απέναντί μου τον σύλλογο, τον συνάδελφο, τον ίδιο μου τον «εαυτό», για να τον κατατάξω, ώστε να τον καταστήσω εύκολη λεία όσων επιδιώκουν να έχουν διαθέσιμους «αριθμούς», διαθέσιμα «νούμερα» για καρατόμηση. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα επιβάλουν εξωτερικούς κριτές των αποφάσεων Διευθυντή και συλλόγου οι οποίοι θα αρνούνται να αποδεχθούν τις προτάσεις του. Ποτέ δεν θεώρησα ότι η επιλογή μου σε κάποια θέση, ως Διευθυντής, Σχολικός Σύμβουλος ή Διευθυντής Διεύθυνσης θα με διαφοροποιήσει από τους συναδέλφους μου.

 

Φτάνει πια συνάδελφοι Διευθυντές, εμείς έχουμε τώρα τον λόγο, δεν μπορούμε να γίνουμε οι τιμητές του «εαυτού» μας, οι κριτές των συναδέλφων μας, οι εμπρηστές των συλλόγων. Γιατί όσο κι αν το πιστεύουμε, δεν θα γλυτώσουμε, θα μας πετάξουν και εμάς, αφού πρώτα μας χρησιμοποιήσουν και μας αποξενώσουν από τους δίπλα μας. Τώρα είναι η δική μας ευθύνη. Ας γίνουμε ένα με τους συναδέλφους μας. Ας σκεφτούμε ότι είμαστε σπλάγχνα από τα σπλάγχνα τους. Είμαστε και εμείς εκπαιδευτικοί.

Πως μπορούμε να γίνουμε τιμητές και αίτιοι της μισθολογικής καθήλωσης και της πιθανής αποπομπής των συναδέλφων μας; Πως μπορούμε να κρίνουμε τον συνάδελφο που αγωνίζεται, σε εποχές δύσκολες, με πάθος αλλά και πόνο,  για τους μαθητές του και τα παιδιά μας; Η παιδεία θέλει όραμα, θέλει πάθος, θέλει αγάπη, θέλει θυσία, θέλει δημιουργικότητα. Η παιδεία είναι πάντα δημοκρατική. Δεν μπορεί να αποδώσει σε καθεστώς φόβου, έντονης υποκριτικότητας, προσωπικής κατάθλιψης, καθημερινού καταναγκασμού.

Άλλωστε ποιος είναι ο ρόλος μας; Διευθύνω εκπαιδευτικούς, διευθύνω σχολείο, σημαίνει οραματίζομαι, δημιουργώ συνθήκες, διευκολύνω, συν-εργάζομαι,  διευρύνω τους ορίζοντες,  διαλέγομαι. Διευθύνω σχολείο δεν σημαίνει διατάζω, διαιρώ, υποτάσσω, αναγκάζω, απειλώ, φοβίζω.

Σήμερα μου στερούν τη δυνατότητα να συνδιοικώ με το σύλλογο, μου στερούν τη δυνατότητα να δημιουργώ,  μου στερούν τη δυνατότητα να έχω οράματα, μου στερούν τη δυνατότητα να αποφασίζω, μου στερούν τη δυνατότητα να αισθάνομαι συνάδελφος. Δεν διαφέρω από τους καθημερινούς μου συντρόφους. Αυτούς που καθημερινά δίπλα μου αγωνίζονται και προσφέρουν. Δεν μπορώ να ανεχτώ ένα σχολείο κομμάτι της γραφειοκρατίας, όπου ελέγχουν την παραμικρή μας κίνηση, όπου πρωτοβουλία  σημαίνει παράπτωμα, όπου κάθε τι πρέπει να καταγράφεται.

Διοικώ (τι λέξη κι αυτή) ένα σχολείο όπου οι καθηγητές έρχονται για μάθημα και μέρες που έχουν άδεια. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι προετοιμάζουν εκδηλώσεις απογεύματα και Σαββατοκύριακα. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι καθηγητές κάθονται παραπάνω χωρίς να τους το επιβάλλει κανείς. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι διδάσκουν επιπλέον ώρες από αυτές που φαίνονται στα προγράμματα. Διοικώ ένα σχολείο όπου αισθάνομαι ότι αναπνέω, ότι χαίρομαι, ότι μπορώ να ζω.

Σ’ αυτό λοιπόν το σχολείο δεν μπορώ να ανεχθώ να επιβληθούν τυπικότητες, γραφειοκρατικές αστειότητες, καταπιεστικές διαταγές, ανελεύθερες επιβολές. Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης. Γιατί η διάλυση θα αρχίσει μέσα στο σύλλογο, από τη διχόνοια, την αντιπαλότητα, τον ανθρωποφάγο ανταγωνισμό.

Πέρα από όλα αυτά υπάρχει ένα επιπλέον προσωπικό μου δίλημμα, τώρα που αρχίζει η αξιολόγηση. Μπορώ να είμαι ταυτόχρονα συνήγορος και εισαγγελέας; Συνήγορος των συναδέλφων ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ και δικαστής τους στο σχολείο ως Διευθυντής- αξιολογητής; Η έναρξη λοιπόν της αξιολόγησης το 2014 (μια αξιολόγηση που σκοπό δεν έχει τη βελτίωση αλλά την κατάταξη και τον εξοστρακισμό) δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω την παρουσία μου στη Διεύθυνση του Γυμνασίου Αμμοχωρίου. Είναι η ώρα της επιλογής. Μέλημα και αγώνας μου είναι οι συνάδελφοι. Από αυτούς εκλέχτηκα, αυτούς υπερασπίζομαι και σε αυτούς απολογούμαι.

Για όλα τα προαναφερθέντα, με λύπη, έντονη στενοχώρια, μεγάλη συναισθηματική φόρτιση αλλά και αίσθημα ευθύνης σας ενημερώνω ότι υπέβαλα αίτηση- παραίτησης από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου, παραμένοντας ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ Φλώρινας για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των συναδέλφων μου.

Το σχολείο των αγέλαστων «προσώπων», των μαυροντυμένων «εισαγγελέων», των απόμακρων «δικαστών», των ποταπών κολάκων, που επιχειρείται σήμερα να επιβληθεί, δεν μου ταιριάζει. Γι αυτό και δεν μπορώ να το διευθύνω. Δεν αισθάνομαι «ικανός» να διευθύνω ένα τέτοιο σχολείο. Δεν μπορώ να διευθύνω παραβλέποντας τα οράματά μου, τη συνείδησή μου, τον λόγο μου, μόνο και μόνο για να διατηρήσω τη θέση μου.

Ξέρω ότι στενοχωρώ τους καθημερινούς μου, στο Γυμνάσιο Αμμοχωρίου, συντρόφους. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να ξαναζήσω ότι έζησα μαζί τους. Ας με συγχωρέσουν, δεν έχω άλλη επιλογή. Δεν μπορώ να αισθάνομαι ότι δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένα γρανάζι της κρατικής μηχανής. Μιας μηχανής αν-αίσθητης, αυστηρά αριθμολάγνας, αδιάφορης για το άλλο «πρόσωπο», το ανθρώπινο «πρόσωπο», που υποφέρει και αγωνιά. Άλλα ήταν τα οράματά μου, άλλες οι ελπίδες μου, άλλη η «αγάπη» μου, για ένα σχολείο δημιουργίας, συναδελφικότητας, ελπίδας. Αυτό το σχολείο έζησα μαζί τους, στη ζεστασιά τους, στο καθημερινό αγώνα τους, στην ακούραστη αγάπη τους, στις αμέτρητες ώρες προσφοράς τους, στη κατανόηση των λαθών μου και γι αυτό από τα βάθη της καρδιάς μου τους ευχαριστώ.

Καπαρός Βαγγέλης

Αιρετός ΠΥΣΔΕ Φλώρινας,

Διευθυντής Γυμνασίου Αμμοχωρίου

 

πηγή: alfavita 

ρύθμιση κλοπής

εβδομάδα του κώλου

Μετά το καταπληκτικό μέτρο του κλεισίματος των σχολείων για μία εβδομάδα ώστε να μπορούν οι μαθητές να πηγαίνουν για σκι και να ενισχύουν έτσι τον εσωτερικό χειμερινό τουρισμό, νέα αιτήματα επιχειρηματικών κλάδων κατακλύζουν την κυβερνητική παρέα, αποζητώντας ανάλογη στήριξη.

Σύμφωνα με όσα διαρρέουν από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στο να κλείνει τα σχολεία και την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου, η οποία στο εφεξής θα ονομάζεται "εβδομάδα του κώλου". Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας οι τυχεροί μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν την όμορφη Μύκονο και να τονώνουν με την παρουσία τους την κίνηση στα περίφημα μπιτς-μπαρς του νησιού, τα οποία αποτελούν και την ατμομηχανή της τουριστικής μας βιομηχανίας.

Να σημειωθεί, ότι η φετινή μεταπασχαλινή περίοδος αναμένεται δύσκολη για το κοσμικό νησί, αφού οι μισές από τις εγχώριες ψωνάρες που τα προηγούμενα χρόνια συνωστίζονταν για να κουνήσουν τον κώλο τους μπροστά στην κάμερα του ΣΤΑΡ, είναι πλέον φυλακή.

στολίζοντας τον Άδωνι

Στιγμές αποθέωσης έζησε ο πρώην τηλεβιβλιοπώλης και νυν καμάρι της κυβέρνησης σε μια επίσκεψή/έφοδό του στο νοσοκομείο "Αγία Όλγα". 

Αμέτρητοι ανακουφισμένοι πολίτες έσπευσαν να εκδηλώσουν τη λατρεία τους στον δημοφιλή Υπουργό, ζητώντας του επιτακτικά να συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο να μας σώζει..

Δυστυχώς ανάμεσα στους ενθουσιασμένους πατριώτες παρείσφρησαν μέλη του λόμπι της Δραχμής και κάποιοι νεοσταλινικοί κρυφομπολσεβίκοι (από αυτούς που θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα μας σε Σοβιετία και μετά να παραδώσουν τη μισή στους λαθρομετανάστες), χωρίς να καταφέρουν όμως να πτοήσουν το ηθικό του λατρεμένου Υπουργού, ο οποίος διαβεβαίωσε τους παρευρισκόμενους ότι μετά από όλα αυτά δεν του παρουσιάστηκε ίχνος ντροπής.

Δείτε τα βίντεο εδώ, εδώ κι εδώ

δεν έτυχε, "πέτυχε"

Ακούγονται πολλά τελευταία για το ρόλο που έπαιξε στην κρίση και την είσοδο της χώρας στο μνημόνιο η Τράπεζα της Ελλάδος, όπως και κάποιοι άνθρωποι του περιβάλλοντος του ΓΑΠ. Ένα φρεσκάρισμα της μνήμης με μια επιστολή των Αnonymous που είχαμε ξαναδημοσιεύσει τον Απρίλιο του 2011 νομίζω ότι θα βοηθήσει πολύ για να καταλάβετε πολλά.

Υπάρχει και σχετική (και ζουμερή) επερώτηση της Βάσως Παπανδρέου που είχε γίνει τον Μάϊο του 2010...

Το πρελούδιο του ξεπουλήματος του Ελληνικού λαού

Legion Anonymous

Είχαμε υποσχεθεί ότι θα αποκαλύπταμε πώς η Ελλάδα έφτασε να πουληθεί (και μάλιστα για ένα κομμάτι ψωμί) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και είχαμε ήδη πει ότι τα στοιχεία είναι δημοσίως διαθέσιμα. Αυτό που εμείς κάνουμε είναι να φρεσκάρουμε τη μνήμη των πολιτών της Ελλάδας και, με τις μεταφράσεις μας, να παρέχουμε αυτή την πληροφόρηση και στους εκτός Ελλάδας. Ο Ελληνικός λαός, βλέπετε, συκοφαντήθηκε πολύ συστηματικά από τα ΜΜΕ – οι Έλληνες χαρακτηρίστηκαν τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, παράσιτα που ζουν σε βάρος των άλλων λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα γερμανικά ΜΜΕ (κυρίως οι φυλλάδες Bild και Focus) αποκάλεσαν τους Έλληνες – συλλήβδην – απατεώνες και έσπειραν στη γερμανική κοινωνία ένα απίστευτο μίσος για τους Έλληνες, που λίγο έλειψε να πάρει διαστάσεις ίδιες με το αντισημιτικό μένος που καλλιέργησε το NSDAP.

Η Ελλάδα ξεπουλήθηκε με το διαβόητο Μνημόνιο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα και στις επιχειρήσεις (τράπεζες και “αναπτυξιακές” εταιρίες) που εκπροσωπούνται από αυτούς τους δυο φορείς. Για να γίνει αυτό όμως, έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος. Πώς όμως μπορούσε να γίνει αυτό; Ο καλύτερος τρόπος για να πουληθεί μια χώρα είναι να απαξιωθεί τελείως η οικονομική της αξιοπιστία και φερεγγυότητα. Αυτό είχε ξεκινήσει ήδη από το Γιώργο Αλογοσκούφη που έβαλε τη χώρα σε επιτήρηση για τη “δημιουργική λογιστική” των κυβερνήσεων Σημίτη. Δεν θα αρνηθούμε σε καμία περίπτωση ότι οι κυβερνήσεις Σημίτη ήταν ένοχες – το αντίθετο: ήταν απόλυτα ένοχες και, όπως ανέφερε πολύ σωστά ο οικονομολόγος Max Keiser σε τηλεοπτική του αντιπαράθεση με δυο ημεδαπούς συναδέλφους του της οποίας η υποτιτλισμένη έγινε viral video, δυσαρεστώντας κάποιες επίδοξες βεντέτες της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, υπήρξαν ύποπτες κινήσεις σε συνεργασία με τη Goldman Sachs.

Ο Αλογοσκούφης έβαλε την Ελλάδα σε επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να την παραδώσει “εξαγνισμένη” στην επόμενη διακυβέρνηση. Βγαίνοντας η χώρα από την επιτήρηση, ήρθε η νέα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και παρέδωσε τη χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πώς όμως; Πώς φτάσαμε από το “λεφτά υπάρχουν” και από τις υποσχέσεις ότι δε θα επιβαρυνθούν άλλο οι ασθενέστεροι πολίτες στη ραγδαία άνοδο της ανεργίας, στην κατάλυση εργασιακών δικαιωμάτων, στη δραματική μείωση των ήδη απαράδεκτα χαμηλών μισθών και συντάξεων;

αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ returns

balourdos loves michelle

ο σαμαράς αναλαμβάνει πρωτοβουλίες!

babis in the ΣΚΑΪ with diamonds

την ίδια στιγμή στον αττικό ουρανό..

ο ύποπτος ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ στην άλωση της Κωνσταντινούπολης

Αγαπητέ Σίμο...

Τσέκερης Άγγελος

10.01.2014

Σου γράφω με εκτίμηση και σεβασμό, όπως ταιριάζει σε έναν άξιο αντίπαλο. Ομολογώ ότι έχεις κατανοήσει πλήρως το κρυφό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά μάλλον έχεις καταφέρει να το εξηγήσεις και στην κα Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Δεν έχει νόημα να κρυβόμαστε πλέον. Τώρα πρέπει να βρούμε άλλο κόλπο προκειμένου να βγάλουμε τη χώρα από το ευρώ, να τη μετατρέψουμε σε Σοβιετία και να την παραδώσουμε στους λαθρομετανάστες.

Την απόδραση του Χριστόδουλου Ξηρού την σχεδιάζουμε μεθοδικά εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Από τότε ζητάμε να δίνονται ολιγοήμερες άδειες στους κρατούμενους, όπως συμβαίνει στις κομμουνιστικές χώρες, ιδιαίτερα τις σκανδιναβικές και την Δανία. Στην πραγματικότητα είναι βαθύτατα αντικοινωνικό μέτρο. Σε κανέναν κρατούμενο δεν πρέπει να χορηγείται άδεια, εκτός από τον Παπαγεωργόπουλο, κάτι άλλους δημάρχους της Ν.Δ. που είναι μέσα για κατάχρηση κι αυτούς που πρόκειται να μπουν σύντομα. Ο Χριστόδουλος περίμενε υπομονετικά να του δώσουμε το σύνθημα. Του είχαμε πει: «Μόλις δεις τον Διαμαντόπουλο ντυμένο Παπασούρα στο πρωτοχρονιάτικο καρναβάλι του Άργους Ορεστικού, είναι ώρα να κινηθείς».

Πράγματι, ακριβώς έτσι έγινε. Αλλά λογαριάζαμε χωρίς το δελτίο ειδήσεων του Mega. Έβγαλε αμέσως ένα συγκλονιστικό βίντεο ντοκουμέντο, στο οποίο ο Χριστόδουλος εμφανίζεται να γλεντάει σε παλιότερη άδειά του στην Ικαρία, όπου ως γνωστόν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 32%. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Στα χέρια κρατάει σοβιετικής κατασκευής μπαγλαμά τύπου ΤΚ47, ενώ στο ίδιο πλάνο εμφανίζονται η Ελένη Λεγάκη 25 χρονών, ο Πόλεμος του Κόλπου, η Τσεχοσλοβακία, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ο πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και η πρόεδρος του Συνασπισμού Μαρία Δαμανάκη. Το βίντεο αυτό το έχει σατιρίσει και ο Μητσικώστας το 2003, και υπάρχει στο Youtube. Η αποκάλυψη μας έκοψε τα πόδια και μας ακύρωσε τον σχεδιασμό.

Είχαμε πει στον Νέγκρι να είναι έτοιμος να βγάλει την προκήρυξη υποστήριξης του Τσίπρα μόλις ακούσει ότι ο Χριστόδουλος το έσκασε. Ο Νέγκρι, από τότε που βγήκε από την μπουζού, βρίσκεται σε μια στάνη και περνάει τον χρόνο του πίνοντας υγρά μπαταρίας, ληστεύοντας περαστικούς και διδάσκοντας φιλοσοφία σε τέσσερα γαλλικά πανεπιστήμια. Δεν ασχολήθηκε με το λαθρεμπόριο καυσίμων για ιδεολογικούς λόγους - δεν ήθελε να τον θεωρήσετε πολιτικό σας φίλο. Ωστόσο, ήταν υπέρ του ευρωσυντάγματος και αυτό δείχνει το πόσο επικίνδυνος είναι. Ξέρω ότι το κείμενό του σε δυσκόλεψε αλλά δεν χρειάζεται να μπεις στον κόπο να το διαβάσεις. Βασικά λέει τα αναμενόμενα: βία, τρομοκρατία, να βάλει ο ΣΥΡΙΖΑ φόρους, να πάρει τα σπίτια από τον κόσμο, να επιβάλει χαράτσι 25 ευρώ για εισαγωγή σε νοσοκομείο, να υποχρεώσει τα νοικοκυριά να καίνε πατσαβούρες για να ζεσταθούν, γεμίζοντας την ατμόσφαιρα διοξίνες. Ξέρεις, όπως στη Βόρεια Κορέα.

Αυτό που δεν πιάσατε ήταν το βαθύτερο νόημα της απουσίας του Τσίπρα από την τελετή έναρξης της ελληνικής προεδρίας. Εδώ, Σίμο μου, με απογοήτευσες και εσύ και η Άννα Μισέλ. Ο Τσίπρας ήταν σε ένα γκαράζ μαζί με τον Σκουρλέτη και τον Λαφαζάνη και ετοίμαζαν μια δήλωση του τελευταίου για έξοδο της χώρας από το ευρώ. Είναι μια παλιότερη δήλωση, την οποία ξαναβάφουν και ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν με πλαστές πινακίδες (ουπς). Ακολούθως, είχαν τηλεδιάσκεψη με τον Χριστόδουλο, τον Νέγκρι, την Λερναία Ύδρα, τον μέντορα Αλέκο Αλαβάνο, τις Συνιστώσες και το Κολλέγιο των Σταλινικών Απολιθωμάτων της Ευρώπης. Ένας από όλους αυτούς θα είναι επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου, οι άλλοι θα μπουν υποψήφιοι για κομβικούς δήμους και περιφέρειες.

Έχεις δίκιο, Σίμο, μας ξεσκεπάσατε. Ο κόσμος, που υποφέρει και κινδυνεύει, πρέπει να γνωρίζει ότι δεν υπάρχει άλλη υπεύθυνη και προπαντός σοβαρή πολιτική δύναμη εκτός από εσάς. Το λέει και η Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ άλλωστε, το Σπίγκελ και η Φαϊνάνσιαλ Τάιμς Ντόιτσλαντ. Διαβάσαμε τα σχετικά άρθρα και δεν έχουμε μούτρα να κυκλοφορήσουμε.

ΥΓ. Σε είδα το καλοκαίρι στον Αστέρα, αλλά είχες δουλειά. Τον Μιλτιάδη τον είδα στην Πάολα. Άλλο επίπεδο, όχι καρναβάλια Άργους Ορεστικού και μαλακίες. Πέρνα κι εσύ κάνα βράδυ να πούμε ανέκδοτα για τους πλειστηριασμούς.

Πολλά φιλιά, ο θαυμαστής σου Άγγελος.

πηγή: αυγή

they live

[....]

ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΜΑΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΥ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ, ΥΛΗΣ ΙΔΙΑΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΣΑΣ, ΕΝΤΟΠΙΣΑΝ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΠΤΗΣΕΩΝ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ ΤΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ ΔΡΑΚΟΝΤΟΣ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΣΑΣ, ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 30 ΑΥΤΟΠΕΡΙΣΤΡΟΦΩΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΣΑΣ.

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ ΔΡΑΚΟΝΤΟΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΑΣ ΤΩΝ ΙΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΓΗΜΑΤΩΝ ΚΡΟΝΙΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ, ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΤΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ ΔΡΑΚΟΝΤΟΣ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΓΗΜΑΤΑ ΘΑ ΥΠΟΔΥΟΝΤΑΙ ΨΕΥΔΩΣ ΤΙΣ ΙΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΓΗΜΑΤΑ, ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΑΡΑΣΥΡΟΥΝ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΣΑΣ ΣΕ ΣΦΑΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΩΝ ΓΗΙΝΩΝ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ ΔΡΑΚΟΝΤΟΣ (ΚΙΝΑ – ΚΟΡΕΑ) ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΣΑΣ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΙΞΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΑΣ.

ΟΘΕΝ, ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΤΕ, ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙΤΕ ΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΚΡΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΙΕΣ ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΤΩΝ ΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΓΗΜΑΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΣΑΣ.

[.....]

οι δύσεις

Την προηγούμενη βδομάδα ο βουλευτής της νουδού και αντιπρόεδρος της βουλής Γιάννης Τραγάκης παραδέχτηκε ότι πριν 10 χρόνια στην εξεταστική που είχε διερευνήσει το θέμα των εξοπλισμών, είχε διαπιστωθεί και τεκμηριωθεί πλήρως η απιστία σε βαθμό κακουργήματος για τον Άκη Τσοχατζόπουλο και υπήρχαν ενδείξεις σοβαρών ευθυνών και για τον Τσοχατζόπουλο και για τον Γιάννο. Όμως η υπόθεση τέθηκε στο συρτάρι και δεν προχώρησε, με αποτέλεσμα τα αδικήματα να παραγραφούν.

Προχθές στον ΣΚΑΙ ο βουλευτής του πασόκ Δημήτρης Κρεμαστινός είπε ότι τα πολυνομοσχέδια έρχονται στους βουλευτές τα Παρασκευοσάββατα σαν μεγάλα πακέτα που πρέπει να ψηφιστούν μέσα στο σουκού για να πάρουμε τη δόση τη Δευτέρα. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι βουλευτές συχνά να ψηφίζουν νόμους με τους οποίους δεν συμφωνούν.

"Δημοκρατία" δηλαδή και "λειτουργία θεσμών" για γέλια και για κλάματα..

Κι έχεις τα τσουτσέκια στα πρωινάδικα και στα δελτία non-paper να γουρλώνουν τα μάτια απορώντας πως τόλμησαν κι έδωσαν άδεια σε έναν τρο-μο-κρά-τη ο οποίος μάλιστα δεν έχει με-τα-νο-ή-σει για τις απαίσιες πράξεις του..

Είναι νομίζω προφανές ότι και για την φάπα που έρχεται με φόρα και θα φας, δεν θα κάνουν και κάνα έκτακτο δελτίο…

διαφορές στον ψυχισμό

Αντί να μπουν μέσα με τον τσαμπουκά που επεδείκνυαν έξω, παρακαλάνε τον έναν και τον άλλον με σκοπό να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης. Να μην τους πειράξουν οι παλιοί, να πάνε σε καλές πτέρυγες και κάτι τέτοιες φαιδρότητες. Σας πληροφορώ ότι η στάση τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με εκείνη των νεαρών «Πυρήνων της Φωτιάς» που ήλθαν στα μπουντρούμια με ψηλά το κεφάλι και μάλιστα τους έβαλαν σε πολύ σκληρές πτέρυγες. Ίσως είναι και αυτή μια ειδοποιός διαφορά στον ψυχισμό μεταξύ επαναστάτη και φασίστα.
 

Βασίλης Στεφανάκος

τεταρτοτρίτη εξουσία

καταστροφολογία

άνεργε κλειδαμπαρώσου!

φιλελεσκεπτικιστές

με το ακροδεξί

Με το δεξί μπήκε η χρονιά

7 Ιαν, ’14

Pitsirikos

Επίθεση κατά της κυβέρνησης Σαμαρά κάνει το γερμανικό περιοδικό Spiegel αλλά δεν πειράζει αφού τα Νέα και το Βήμα στηρίζουν την κυβέρνηση και είναι πολύ πιο έγκυρα. Το άρθρο του Spiegel έχει τίτλο «Ο κατά φαντασίαν θεραπευμένος» δίπλα σε μια φωτογραφία του Αντώνη Σαμαρά –καλά το είχα καταλάβει εγώ πως κάτι δεν πάει καλά-, οπότε τώρα θα πάρει φόρα η Ομάδα Αλήθειας και θα τους κάνει με τα κρεμμυδάκια· στο twitter.

Το δημοσίευμα του Spiegel παρουσιάζεται από τα ελληνικά ΜΜΕ ως επίθεση στην Ελλάδα αλλά μην το πάρετε προσωπικά εσείς, αφού είναι προφανές πως τα χώνει στην κυβέρνηση Σαμαρά επειδή η γερμανική κυβέρνηση επιθυμεί κάτι διακαώς από την ελληνική και πιέζει επειδή έχει αντιληφθεί πως ο Σαμαράς έχει ουσιαστικά τελειώσει και πάει για απόσυρση.

Βέβαια, δεν πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι Γερμανοί να έχουν θορυβηθεί από τις απανωτές επιτυχίες της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και να θέλουν να ανακόψουν την πορεία αυτών των δυο ανδρών που απειλούν την γερμανική ηγεμονία, αφού είναι έτοιμοι να οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Βραζιλίας.

Στο άρθρο του Spiegel υπάρχουν μερικά κολακευτικά σχόλια για την Ελλάδα, όπως το ότι είναι ένα «αποτυχημένο κράτος» σαν το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, αλλά δεν πειράζει, αφού μπορεί η Ελλάδα να είναι αποτυχημένο κράτος αλλά όλοι οι Έλληνες είναι ξεχωριστοί και διαπρέπει ο καθένας μόνος του.

Σύμφωνα με το Spiegel, «όποιος έχει σαφή εικόνα της διοίκησης, της δικαιοσύνης και της πολιτικής στην Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να αμφιβάλλει ότι η Ελλάδα θα εξυγιανθεί κάποτε», λες και υπάρχει κάνας Έλληνας που να πιστεύει πως είναι ποτέ δυνατόν η Ελλάδα να εξυγιανθεί τώρα που είναι έτοιμη να τα τινάξει.

Πάντως, πάνε κι έρχονται τα δημοσιεύματα στον ξένο Τύπο για την ανύπαρκτη Δικαιοσύνη στη χώρα μας αλλά εδώ όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ είναι πολύ ευχαριστημένα από τους Έλληνες δικαστές που δεν έχουν μπουζουριάσει τους ολιγάρχες στην στενή και κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι και κάνουν μια χαρά τις δουλίτσες τους, ενώ τα άθλια παπαγαλάκια τους διαπρέπουν στην διαστρέβλωση, την απόκρυψη και την προπαγάνδα.

Από την άλλη, αν το Spiegel θέλει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, ας γράψει για τις μίζες της Siemens, ας δημοσιεύσει τις λίστες των πολιτικών που έπαιρναν τις μίζες, και ας ζητήσει από την γερμανική κυβέρνηση να εκδοθεί στην Ελλάδα ο Χριστοφοράκος αλλά, όταν οι Έλληνες δεν επιθυμούν Δικαιοσύνη στη χώρα τους, δεν μπορεί να ζητάμε να μας την φέρουν οι Γερμανοί, οπότε κάτσε εσύ με την Ντόρα Μπακογιάννη, την συμμαθήτρια του Χριστοφοράκου –που ήταν υπουργός Εξωτερικών όταν ο συμμαθητής της «διέφυγε» στην Γερμανία- και πήγαν μετά κάποια ζώα και την ψήφισαν ξανά για να μην χαθεί μια τέτοια προσωπικότητα από την πολιτική ζωή του τόπου.

Το Spiegel αναφέρεται και στην ελληνική προεδρία που αποτελεί μια ελπίδα για την Ευρωπαϊκή Ένωση· ειδικά, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να σταματήσει να υπάρχει.

Το δημοσίευμα του Spiegel είναι εμπαθές και μοχθηρό, αφού δεν αναφέρεται στην πρόοδο που έχει κάνει η χώρα μας στην πτώση των τιμών αλλά θα το αναφέρω εγώ που έκανα έρευνα αγοράς στο κέντρο της Αθήνας και κάτι καλές κυρίες με ενημέρωσαν πως υπάρχει κάτι πάρα πολύ ωραίο που αρέσει σε όλους και το βρίσκεις πια και με 2 ή 3 ευρώ: το τσιμπούκι.

Καλή χρονιά!

πηγή: pitsirikos

φώτα

παστίλιες bon viveur

παστίλιες πλεονάσματος

παστίλιες υγείας

παστίλιες από αγνό παρθένο μαλλί

παστίλιες εξημέρωσης

στιγμές πλούτου

Χωρίς οικογένεια

4 Ιαν, ’14

Pitsirikos

Την νιώθεις την κούραση γύρω σου. Και πάνω σου. Την νιώθεις στα βλέμματα των ανθρώπων. Στις κουβέντες που μένουν μισές. Στα «επαναστατικά» λόγια για τις ρήξεις και τις ανατροπές που παίζουν πια από κασέτα• οι εκφωνητές έφυγαν. Νιώθεις την κούραση και στα καθεστωτικά παπαγαλάκια. Πόσες φορές να πεις τα ίδια ψέματα; Πόσες φορές να υποδυθείς τον νικητή στην χώρα των ηττημένων;

Από το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω- την κυρίαρχη ιδεολογία στην χώρα τα τελευταία χρόνια- περνάμε σιγά σιγά στο «άντε να πεθάνουμε, να ησυχάσουμε».

Είναι κι αυτό μια κάποια εξέλιξη.

Χτες στο ίδρυμα, τα παιδιά ήταν ασυγκράτητα.

Χάρηκαν που μας είδαν – πιο πολύ από ποτέ- αλλά στην ομάδα μιλούσαν όλα μαζί. Με το δίκιο τους.

Η Α. είπε στην ομάδα ότι η μεγαλύτερη επιθυμία της είναι να βρεθεί μια οικογένεια να την υιοθετήσει.

Όλα τα παιδιά στο ίδρυμα αυτή την επιθυμία έχουν αλλά δεν την λένε. Δεν το παραδέχονται, ειδικά τα αγόρια.

Όταν έχεις καταλάβει πως τα χρόνια πέρασαν και είναι πια απίθανο να βρεθεί μια οικογένεια να σε υιοθετήσει, κάνεις πως δεν σε νοιάζει. Κι εγώ αυτό θα έκανα στην θέση τους. Σιγά μην κλάψω.

Η Α. επιμένει να εκφράζει την επιθυμία της να υιοθετηθεί. Επειδή ξέρει –όπως όλα τα παιδιά- πως πλησιάζει η ώρα που θα βρεθεί σε κάποιο άλλο ίδρυμα.

Μετά από κάποια ηλικία, τα παιδιά στέλνονται σε άλλα ιδρύματα, σε γηροκομεία και άλλες μονάδες. Για να πεθάνουν εκεί. Χώρια από τους φίλους τους με τους οποίους μεγάλωσαν μαζί.

Τα παιδιά νομίζουν πως είμαστε πλούσιοι. Μάλλον είναι βέβαια πως είμαστε ζάπλουτοι. Αφού δεν ζούμε σε ίδρυμα, αφού μπορούμε και περπατάμε, αφού έχουμε οικογένειες, αφού μπορούμε ακόμα να κάνουμε κάνα δώρο και να πηγαίνουμε σε κάνα θέατρο, αφού έχουμε τον χρόνο να είμαστε εθελοντές στο ίδρυμα, πρέπει να είμαστε κροίσοι.

Όταν τους λες πως δεν είσαι πλούσιος, σε κοιτάνε καχύποπτα. Δεν σε πιστεύουν.

«Δεν πεθαίνω σαν χώρα, η χώρα έχει πεθάνει» λέει η Α. καθώς φεύγουμε από το ίδρυμα.

Είναι στενοχωρημένη όπως και η Π.

Ξέρουμε πως κάποια μέρα θα πάμε και κάποιο από τα παιδιά δεν θα είναι εκεί. Και μπορεί να μην το ξαναδούμε ποτέ. Και μετά θα ακολουθήσουν και τα άλλα παιδιά.

Από την αρχή το ξέραμε αυτό. Ήμουν ο πρώτος που είχε πει «και τι ακριβώς κάνουμε εμείς εδώ, αφού ξέρουμε πως πάμε ντουγρού στον τοίχο και πως δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα, αφού τίποτα δεν εξαρτάται από εμάς και το μέλλον των παιδιών είναι προδιαγεγραμμένο;».

Αλλά η «λογική» απάντηση είναι πως εσύ κάνεις ό,τι μπορείς για μερικές στιγμές χαράς και συντροφικότητας για τα παιδιά. Να έχουν κάτι να θυμούνται μετά. Αν και σκέφτομαι πως, αν έχεις περάσει και καλές στιγμές στη ζωή σου, μπορεί να είναι ακόμα χειρότερα μετά αν βρεθείς σε κάποιο άθλιο ίδρυμα.

Είναι κάπως σαν τον ήρωα της ταινίας «Δώδεκα χρόνια σκλάβος». Από ελεύθερος άνθρωπος με αξιοπρέπεια, οικογένεια και σπίτι, βρίσκεται σκλάβος στις φυτείες του Αμερικάνικου Νότου.

Όποιος θέλει να δει ποια είναι η πραγματική εικόνα της Ελλάδας σήμερα, ας επισκεφτεί κάποιο ίδρυμα για παιδιά.

Τα κονδύλια κόβονται, το προσωπικό μειώνεται –απολύονται γυναίκες που είναι σαν μητέρες για τα παιδιά (παιδιά που ήδη είναι ορφανά)-, τα παιδιά μένουν πια σε θαλάμους με πολύ περισσότερα παιδιά που έχουν διαφορετικά προβλήματα από τα δικά τους (ένα παιδί που έχει μόνο κινητικά προβλήματα μπορεί να βρεθεί σε ένα θάλαμο με παιδιά που έχουν νοητικά προβλήματα), και η εγκατάλειψη είναι πασιφανής.

Το βράδυ, συζητάμε με την Μ. και την Α. Συζητάμε για όλα. Για το ίδρυμα, για ταινίες, για θέατρα κλπ.

Κάποια στιγμή, η Μ. μας λέει πως ένας γνωστός της που είχε μια περιπέτεια με την υγεία του έκανε PSI.

«PSA» της λέω και σκάμε στα γέλια.

Μετά από τέτοιο βομβαρδισμό οικονομικών ειδήσεων επί τόσα χρόνια, είναι λογικό να λέει PSI το PSA. Από δω και πέρα, θα μιλάμε για θέματα υγείας, με οικονομικούς όρους.

«Ναι» λέει η Α., «θα λέμε για κούρεμα αντί για εγχείριση». Γέλια ξανά.

Μετά δίνουμε ραντεβού για σήμερα, να πάμε στον ήλιο. Αν έχει ήλιο. Έχει.

Εγώ, πάντως, περιμένω να έρθει η άνοιξη. Για να μπω στην θάλασσα. Και να χαθώ.

 

πηγή: pitsirikos

παστίλιες "ανάπτυξης"

παστίλιες άγνοιας

κιπ ραγιαδίζινγκ

μεταρρυθμιστίτιδα

κουώστα πες αλεύρι...

η σώτη και η πλέμπα

ο βροχερός μισέλ

ο προστάτης των νοικοκυραίων..

"έχω ευρώ, ψωνίζω όποτε θέλω, είμαι λεύτερος"...

{φιλελές νοικοκυραίος σε απόγνωση}

ένα από τα πολλά θύματα των αριστερών αγκυλώσεων που ακόμα πλήττουν την αγορά

κοκό-κοπή-τη-πίτα

image @ το Πανόραμα μιας Επταετίας (ΝΕΤ)

χάπι του θάουζεντ φορτίν

image @ 99 problems